مقایسه ارتباطات غیرکلامی کودکان کم شنوای استفاده کننده از کاشت حلزون و سمعک
نویسندگان
1 کارشناسارشد زبان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشجوی دکتری زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استاد و متخصص گوش و حلق و بینی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 زبان شناس و استاد گروه زبانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/jpsr.2015.4611چکیده
هدف: بررسی اثر مهارتهای غیرکلامی در کودکان استفادهکننده از کاشت حلزون در مقایسه با کودکان با شنوایی طبیعی است که آیا این مهارت همانند گفتار، دارای تأخیر و اختلال هست و آیا عمل کاشت حلزون در بهبود این مهارتها تأثیری دارد. روش بررسی: پژوهش حاضر مطالعه ای مقایسه ای مورد- شاهدی بود. به روش نمونهگیری غیر تصادفی، 60 کودک دختر و پسر زیر سن هفت سال با شنوائی طبیعی، استفادهکننده از سمعک و کاشت حلزون بررسی شدند. آزمون مورد استفاده، آزمون اختلالات ارتباطی غیرکلامی Dyssemia بود. جهت تحلیل داده ها و مقایسه آنها از تحلیل واریانس Anova و آزمون Tukey استفاده شده است. یافته ها: تحلیلات آماری با خطای کمتر از یک درصد و 0/000>p نشان داد که مهارتهای ارتباطی در کودکان استفاده کننده از کاشت حلزون نسبت به کودکان با آسیب شنوایی شدید تا عمیق، خیلی بهتر بوده و همچنین از نظر ارتباطات اجتماعی نزدیک به کودکان با شنوایی طبیعی بودند. نتیجهگیری: با بهبود شنوایی، کودکان می توانند در معرض ارتباطات اجتماعی و آموزشها قرار گیرند. بنابراین، مهارتهای کلامی و غیرکلامی آنها بهبود خواهد یافت. همچنین پیشنهاد می شود والدین، کودک کم شنوای خود را بطور طبیعی همچون یک کودک شنوا در معرض محرکات کلامی و غیر کلامی مناسب قرار دهند.