اثر منابع مختلف روی، بر عملکرد و آنزیم‌های کبد جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران

2 دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد و استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران

3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران

doi
10.22059/ijas.2020.293696.653758
چکیده

برای مقایسه آثار منابع آلی، غیرآلی و هیدروکسی روی بر عملکرد رشد و آنزیم­های کبد جوجه گوشتی، آزمایشی با استفاده از 360 قطعه جوجه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از 1) شاهد منفی؛ بدون مکمل روی، 2) شاهد مثبت دارای 80 میلی­گرم سولفات روی در کیلوگرم جیره، 3) جیره دارای 80 میلی­گرم هیدروکسی‌کلراید روی در کیلوگرم جیره، 4) جیره دارای 60 میلی­گرم سولفات روی+ 20 میلی­گرم روی-متیونین در کیلوگرم جیره، 5) جیره دارای 40 میلی­گرم سولفات روی+ 40 میلی­گرم اکسید روی در کیلوگرم جیره، 6) جیره دارای 30 میلی­گرم سولفات روی + 30 میلی­گرم اکسید روی + 20 میلی­گرم روی-متیونین در کیلوگرم جیره. در پایان آزمایش، وزن نسبی بورس فابریسیوس و تیموس در مقایسه با گروه شاهد منفی کاهش یافت (05/0P<). منبع هیدروکسی‌کلراید روی مصرف خوراک را نسبت به گروه شاهد مثبت و افزایش وزن روزانه را در مقایسه با تیمارهای 1، 2 و 4 بهبود بخشید (05/0P<). فعالیت آلکالین فسفاتاز پلاسما در تیمارهای 5 و 6 نسبت به تیمارهای 3 و 4 افزایش معنی­داری نشان داد، ولی تفاوت معنی­داری در سطح لاکتات­دهیدروژناز، آسپارتات­آمینوترانسفراز و آلانین ­آمینوترانسفراز پلاسما در تیمارهای مختلف مشاهده نشد. یافته­ها نشان می­دهد منبع هیدروکسی‌کلراید روی آثار قابل مقایسه­ای با منابع غیرآلی و ترکیب منابع آلی و غیرآلی روی در جوجه گوشتی دارد.