اثر منابع مختلف روی، بر عملکرد و آنزیمهای کبد جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد و استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران
3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران
doi
10.22059/ijas.2020.293696.653758چکیده
برای مقایسه آثار منابع آلی، غیرآلی و هیدروکسی روی بر عملکرد رشد و آنزیمهای کبد جوجه گوشتی، آزمایشی با استفاده از 360 قطعه جوجه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از 1) شاهد منفی؛ بدون مکمل روی، 2) شاهد مثبت دارای 80 میلیگرم سولفات روی در کیلوگرم جیره، 3) جیره دارای 80 میلیگرم هیدروکسیکلراید روی در کیلوگرم جیره، 4) جیره دارای 60 میلیگرم سولفات روی+ 20 میلیگرم روی-متیونین در کیلوگرم جیره، 5) جیره دارای 40 میلیگرم سولفات روی+ 40 میلیگرم اکسید روی در کیلوگرم جیره، 6) جیره دارای 30 میلیگرم سولفات روی + 30 میلیگرم اکسید روی + 20 میلیگرم روی-متیونین در کیلوگرم جیره. در پایان آزمایش، وزن نسبی بورس فابریسیوس و تیموس در مقایسه با گروه شاهد منفی کاهش یافت (05/0P<). منبع هیدروکسیکلراید روی مصرف خوراک را نسبت به گروه شاهد مثبت و افزایش وزن روزانه را در مقایسه با تیمارهای 1، 2 و 4 بهبود بخشید (05/0P<). فعالیت آلکالین فسفاتاز پلاسما در تیمارهای 5 و 6 نسبت به تیمارهای 3 و 4 افزایش معنیداری نشان داد، ولی تفاوت معنیداری در سطح لاکتاتدهیدروژناز، آسپارتاتآمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز پلاسما در تیمارهای مختلف مشاهده نشد. یافتهها نشان میدهد منبع هیدروکسیکلراید روی آثار قابل مقایسهای با منابع غیرآلی و ترکیب منابع آلی و غیرآلی روی در جوجه گوشتی دارد.