تحولات قوانین فرزند خواندگی، پل‌گذاری و سهم‌الارث در حقوق مدنی زرتشتی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد ادیان و عرفان، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

2 دانشیار گروه ادیان و فلسفه، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

doi
10.30473/clk.2023.68040.3175
چکیده

درد جاودانگی ریشه در فطرت بشر دارد. از دیرباز آدمیان هیچ­گاه دوست نداشتند در پرانتز بین تولد تا مرگ محصور باشند. بی­گمان فرزندآوری یکی از راه­های درمان این درد و ارضای احساس عدم مرگ و محدود بودن بوده است. ایرانیان باستان نیز بر این نیاز جامه متافیزیکی پوشانیده‌اند. به باور آنان، کسی که فرزند ندارد، حیاتش به قبل از پل چینوت محدود می­شود و بی فرزند نمی­تواند از پل درگذرد و خلود یابد. از این­رو قوانین ارث بازماندگان در راستای پذیرش فرزندی و فرزندخواندگی اهمیت بسیار یافته است. این مقاله به بررسی قوانین فرزندآوری، فرزندخواندگی، پل­گذاری و سهم­الارث بازماندگان در سنت زرتشتی می­پردازد و متون کهن مزداپرستان را می­کاود و همچنین آنها را با احوال شخصیه زرتشتیان در حقوق مدنی ایران معاصر مقایسه می­کند. این مقایسه تغییرات بسیاری را نشان داده و عوامل تغییرات را بررسی می­کند.