تولید مخمر غنی از سلنیوم و ارزیابی اثر سطوح مختلف آن بر ریخت‌شناسی و بیومتری اندام‌های ‏داخلی و تولیدمثلی در مرغ‌های مادر گوشتی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 استاد گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 استاد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

5 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی و بیوتکنولوژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22059/ijas.2018.262869.653656
چکیده

هدف از انجام این پژوهش، تولید مخمر غنی از سلنیوم و تعیین سطح مطلوب آن بر فراسنجه­های ریخت‌شناسی و بیومتری اندام­های داخلی و تولیدمثلی مرغ­های مادر گوشتی در مقایسه با سلنیوم آلی تجاری سلمکس و سدیم سلنیت معدنی بود. این طرح در قالب دو بخش انجام شد: در آزمایش اول، مخمر غنی از سلنیوم تولید شد. در آزمایش دوم، از 150 قطعه مرغ مادر گوشتی سویه راس در سن 49 هفتگی در 6 تیمار، 5 تکرار و 5 پرنده در هر تکرار استفاده شد. تیمارها شامل 1- گروه شاهد (فاقد مکمل سلنیوم)، 2- SY0.15، 3- SY0.3، 4- SY0.45 (به‌ترتیب مخمر غنی از سلنیوم تولیدی با سطوح 15/0، 3/0 و 45/0)، 5- گروه Selemax (سلنیوم آلی تجاری سلمکس با سطح 3/0) و 6- گروه SS(سدیم سلنیت با سطح 3/0) میلی­گرم در کیلوگرم جیره بود. در پایان آزمایش از هر تکرار سه قطعه مرغ کشتار شدند. مقدار سلنیوم در هر کیلوگرم مخمر خشک در آزمایش اول، به‌طور میانگین 2823 میلی­گرم به‌دست آمد. در آزمایش دوم، تعداد فولیکول‌های بزرگ، در تیمار SY0.45  نسبت به تیمارهای شاهد، SY0.15 و SS به‌طور معنی‌داری بیشتر بود. وزن چربی حفره بطنی در تیمار SY0.45  نسبت به تیمار شاهد به‌طور معنی‌داری کمتر بود. بنابراین، استفاده از 45/0 میلی­گرم در کیلوگرم از سلنیوم آلی تولیدی در جیره مرغ مادر تعداد فولیکول‌های بزرگ را افزایش و چربی حفره بطنی را کاهش داد .البته نیاز است که سایر فراسنجه­های عملکردی و تولید­مثلی در مطالعات آتی نیز بررسی گردد.