فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: بررسی ارتباط بین ضخامت مرکزی قرنیه و ضخامت لایه‌ی فیبر عصبی شبکیه در افراد امتروپ، مایوپ، هایپروپ. روش بررسی: 180 چشم (64 چشم امتروپ،70 چشم مایوپ و 46 چشم هایپروپ) در محدوده‌ی سنی 35-18 سال، به صورت تصادفی انتخاب شدند. افراد شرکت کننده در طرح دارای سلامت عمومی چشم و عدم سابقه‌ ی جراحی چشم بودند. الگوی پاکیمتری آنان در بخش مرکزی قرنیه و همچنین پارامترهای شبکیه با استفاده از دستگاه OCT  Optovue  (Optovue Optical Coherence Tomography) اندازه ‌گیری گردید. یافته‌ها:‌ میانگین ضخامت قرنیه در گروه امتروپ 33/76±536/14، مایوپ 33/05±539/67 و در هایپروپها 43/40±543/28 میکرون (p<0/005) بود. ضخامت لایه فیبر‌ عصبی‌ رتین (RNFL) در گروه مایوپها 17/27±114/21 و امتروپ 22/84±121/05 و هایپروپ 21/22±120/45 میکرون بود (p<0/005). در تحلیل تک متغیری، در گروه مایوپی و هایپروپی، ضخامت مرکز قرنیه با ضخامت RNFL، ارتباط مثبت دارد. نتیجه‌گیری: وجود ارتباط مثبت بین ضخامت مرکزی قرنیه و لایه فیبر عصبی شبکیه (RNFL) در گروه‌های هایپروپ و مایوپ نشان می‌دهد که افراد با قرنیه ‌های ضخیم‌تر، RNFL ضخیم‌تری دارند. در چشم‌ها با مایوپی بیشتر، انتظار RNFL نازک‌تر و در چشم‌ها با هایپروپی بیشتر  انتظار RNFL  ضخیم‌تر را داریم. ضخامت مرکزی قرنیه  (CCT)  با میزان عیوب انکساری رابطه ی معنی‌ داری از نظر آماری نداشت در حالی که ضخامت لایه فیبر عصبی رتین با تغییر عیوب انکساری مرتبط است (p<0/001).