اثر سطوح مختلف سلنیوم به‌صورت بلوس آهسته‌رهش قبل از جفت‌گیری بر عملکرد و برخی ‏فراسنجه‌های خونی میش‌های لری بختیاری ‏

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان

2 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان

3 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان

4 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان،

doi
10.22059/ijas.2020.290116.653742
چکیده

به منظور بررسی کارایی بلوس آهسته‌رهش حاوی سطوح مختلف سلنیوم بر عملکرد و برخی فراسنجه‌های خونی و شیر میش‌های لری بختیاری، آزمایش حاضر طراحی شد. به این منظور 45 راس میش به سه گروه 15 راسی تقسیم شدند. تیمارها شامل 1) میش‌های شاهد 2) میش‌های دریافت‌کننده 2/0 میلی‌گرم سلنیوم در روز و 3) میش‌های دریافت‌کننده 4/0 میلی‌گرم سلنیوم در روز. در روز اول آزمایش تمامی میش‌ها سیدرگذاری شدند و به گروه‌های مختلف بلوس مورد نظر خورانده شد. در طول دوره تغذیه میش‌ها به‌صورت چرای آزاد روی مرتع بود. نمونه­گیری از خون تمامی میش‌ها در 76 روز پس از قوچ اندازی (اواسط آبستنی) و 30 روز پس از زایمان قبل از رفتن به مرتع صورت گرفت. نتایج نشان داد که وزن تولد، وزن دو ماهگی، افزایش وزن روزانه، تولید شیر، مقدار چربی، پروتئین، مواد جامد بدون چربی و میزان سلنیوم شیر در تیمارهای دریافت‌کننده سلنیوم نسبت به تیمار شاهد بالاتر بود (05/0>P). تولید شیر میش‌های دریافت‌کننده سطح 4/0 میلی‌گرم سلنیوم در روز نسبت به سطح 2/0 میلی‌گرم سلنیوم در روز بالاتر بود (05/0>P). غلظت سلنیوم و تری‌یدوتیرونین سرم و فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز خون میش‌های دریافت‌کننده سطوح مختلف سلنیوم نسبت به گروه شاهد بالاتر بود (05/0>P). به‌طورکلی، هر دو سطح  سلنیوم سبب بهبود عملکرد بره‌های متولد شده و برخی فراسنجه‌های خون و شیر میش‌ها شد، اما استفاده از سطح 4/0 میلی‌گرم سلنیوم در روز به خاطر تولید شیر بالاتر توصیه می‌شود.