بررسی فرکانس سه سازه اول واکه های زبان فارسی در افراد مبتلا به پولیپ صوتی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری تخصصی گفتاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران

3 کارشناس ارشد کاردرمانی، مرکز آموزشی و درمانی شهید مطهری، تهران، ایران

doi
10.22038/jpsr.2015.4100
چکیده

هدف: این پژوهش با هدف مقایسه فرکانس فرمنتهای واکه‌ها در افراد مبتلا به پولیپ صوتی و افراد طبیعی در کشیده گویی واکه‌ها انجام شده است. روش بررسی: پژوهش حاضرکمّی است که از نوع توصیفی- تحلیلی بوده که به صورت مقطعی انجام شده است. متغیرهای مورد بررسی شامل: میانگین فرمنت های اول و دوم و سوم 6 واکه‌ی زبان فارسی است. این پارامترها در افراد مبتلا به پولیپ تارهای صوتی و افراد طبیعی مقایسه شد. افراد از گروه سنی 20 تا40 سال انتخاب شدند. نمونه‌های مورد بررسی شامل 10 فرد با صوت طبیعی ( 5 زن و 5 مرد) و 10 فرد مبتلا به پولیپ صوتی (5 زن و 5 مرد) بودند. یافته‌ها: در مردان و زنان مبتلا به پولیپ صوتی بیشترین و  کمترین مقدار فرمنت اول(F1 ) مربوط  به واکه /a/ و /u/  است.  بیشترین  و کمترین مقدار فرمنت دوم (F2) در هر دو جنس مربوط به واکه‌های /e/ و/u/ است و بیشترین و کمترین مقدار فرمنت سوم (F3) مربوط به واکه‌های /u/ و /e/ است. سازه اول و دوم واکه‌های فارسی در صوت افراد طبیعی و افراد مبتلا به پولیپ صوتی متفاوت است (0/028=p) که این مسئله در مورد سازه سوم مطرح نیست (0/59=p) نتیجه‌گیری: توجه به سازه‌ها در تشخیص‌گذاری سودمند است و فرمنت اول و دوم می توانند در ارزیابی‌های ابزاری بیشتر مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه‌ها