فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش، مطالعه اثر تغذیه کورکومین بر فراسنجه‌های کیفی اسپرم و باروری خروس­های مادرگوشتی پس از یخ‌گشایی‌ بود. تعداد 20 قطعه خروس مادرگوشتی سویه راس 308 در سن 49 هفتگی به­طور تصادفی به چهار گروه آزمایشی (5n =) تقسیم شدند. سطوح مختلف کورکومین شامل: صفر (T1)، 10 (T2)، 20 (T3) و 30 (T4) میلی‌گرم کورکومین به­ازای هر پرنده در هر روز به جیره پایه اضافه و از 49-61 هفتگی به پرنده­ها تغذیه شد. پس از گذشت یک دوره پنج هفته­ای از تغذیه کورکومین (49-53 هفتگی)، فراسنجه­های کیفی اسپرم طی شش هفته (54 تا 59 هفتگی) پس از یخ­گشایی ارزیابی شد. نمونه‌های منی هفته­های 60 و 61 پس از یخ‌گشایی برای ارزیابی باروری، به 68 مرغ مادر گوشتی (17n=) تلقیح شد. نتایج نشان داد جنبایی کل در تیمارهای T3 و T4 و جنبایی پیش‌رونده در تیمارهای T2، T3 و T4 نسبت به T1 افزایش یافت (05/0>P). تغذیه کورکومین زنده‌مانی اسپرم را پس از یخ­گشایی در تیمارهای T3 و T4 نسبت به T1 افزایش داد (05/0>P). عملکرد غشای پلاسمایی (HOS) در تمامی‌گروه‏‌‏های تیماری دارای کورکومین نسبت به تیمار­ T1 افزایش یافت (05/0>P)، به‌طوری که بیشترین عملکرد مربوط به تیمارهای T3 و T4 بود. نرخ باروری اسپرم در تیمارهای T3 و T4 نسبت به T1 افزایش یافت (05/0>P). در کل، نتایج این پژوهش نشان از تأثیرات مثبت تغذیه کورکومین بر کیفیت اسپرم و باروری خروس­های مادرگوشتی پس از یخ‌گشایی داشت و بهترین عملکرد زمانی حاصل شد که روزانه 20 یا 30 میلی­گرم کورکومین به‌ازای هر پرنده به‌مدت 13 هفته تغذیه شد.