فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: افزایش سن در زنان و بروز آمنوره می‌تواند منجر اختلالات تغذیه‌ای و به دنبال آن چاقی و ناخرسندی زنان از تناسب اندام خود شود. هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی رابطه بین اختلالات تغذیه‌ای، آمنوره و نارضایتی از شکل بدن در زنان میان‌سال ورزشکار و غیر ورزشکار بود. روش‌شناسی: به این منظور 434 زن (108 ورزشکار و 326 غیر ورزشکار) بین سنین 50-35 در این پژوهش شرکت کردند. داده‌های پژوهش به‌وسیله پرسشنامه‌های جمعیت‌شناسی، بررسی سابقه فعالیت ورزشی، وضعیت قاعدگی، نگرش غذایی-26 گزینه‌ای و مقیاس تصویری شکل بدن جمع‌آوری شد. قد و وزن به منظور تعیین BMI واقعی، ادراک شده و دلخواه اندازه‎گیری شد. داده‌ها با آزمون‌های یومان ویتنی و همبستگی اسپیرمن مورد آنالیز قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‎ها نشان داد بین اختلال تغذیه و آمنوره ثانویه در دو گروه، تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. در حالی که بین نارضایتی از شکل بدن و فشار اجتماعی برای تغییر وزن و BMI واقعی بین دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (05/0P<). میزان نارضایتی از شکل بدن و فشار اجتماعی برای تغییر وزن در زنان غیر ورزشکار بیشتر بود (05/0P<). نتیجه‌گیری: به‌طورکلی به نظر می‌رسد ورزش کردن می‌تواند در کاهش اختلالات تغذیه‌ای و نارضایتی از بدن برای افزایش عملکرد یا تناسب‌اندام نقش داشته باشد.