تبیین فرایند تغییر حسابداری بخش عمومی با رویکرد نظریه ساختیابی (مطالعه موردی: دانشگاه تهران)
نویسندگان
1 استاد گروه حسابداری، دانشگاه الزهرا،ایران.
2 دانشیار گروه مردم شناسی،دانشگاه تهران، ایران.
3 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری حسابداری، پردیس البرز، دانشگاه تهران، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش به منظور تبیین فرایند تغییر حسابداری بخش عمومی در دانشگاه تهران با رویکرد نظریه ساختیابی، به دنبال فهم ویژگیهای عاملیت فعال/منفعل و ساختار حمایتگر/غیرحمایتگر از تغییر حسابداری بخش عمومی است. این پژوهش با روششناسی موردپژوهی، شناسایی و به کمک روش تحلیل محتوای کیفی مقولهبندی و تحلیل شدند. سپس با کاربست نظریه ساختیابی گیدنز درباره نقش دوسویه عاملیت و ساختار در تغییر حسابداری بخش عمومی بحث شد. مأخذ گردآوری اطلاعات مصاحبه، مشاهده و اسنادکاوی و پیشینه پژوهشی و مشارکتکنندگان، کارکنان، رؤسای حسابداری و مدیران مالی دانشگاه تهران بودند. در نهایت چهار وضعیت سازمانی قابل پیشبینی در ماتریس تغییر حسابداری بخش عمومی و ویژگیهای هر وضعیت بیان شد. با توجه به نتیجه یافتهها، ویژگیهای عاملیت فعال در امر تغییر حسابداری بخش عمومی در دانشگاه تهران، در مقایسه با ویژگیهای عاملیت منفعل آن و نیز ویژگیهای ساختار غیرحمایتگر از تغییر حسابداری بخش عمومی در دانشگاه تهران، در مقایسه با ساختار حمایتگر آن، پرکارتر بودهاند.
