بررسی فقهی و حقوقی نظریه طلاق قضایی در صورت عجز طاری زوج از پرداخت نفقه
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استادیار فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.30473/clk.2022.34891.2158چکیده
در زندگی مشترک یکی از حقوقی که برای زوجه در نظر گرفته شده حق نفقه است. ممکن است زوج قبل از عقد نکاح، توانایی برای پرداخت نفقه داشته باشد، اما بعد از عقد نسبت به پرداخت آن عاجز شود که در این صورت مشهور فقها بر این دیدگاه معتقدند که زوجه باید بر این امر صبر کند و حق فسخ و یا طلاق دارد. این در حالی است که در مسئله استنکاف زوج از پرداخت نفقه، معتقد به الزام زوج به انفاق و یا طلاق هستند. سؤالی که مطرح میشود این است که چه تفاوتی میان این دو مسئله هست که حکم متفاوتی در موردشان صادر شده؟ آیا نتیجه عدم پرداخت نفقه (اعم از عجـز و استنکاف) موجـب عسـر و حـرج بر زن و محروم ماندن او از حقوق شرعی و قانونی نخواهد شد. در این مقاله ضمن بررسی و تحلیل دیـدگاههای متعدد، دیدگاه مشهور مورد نقد و ایراد قرار گرفته و ایـن نتیجه حاصل شده که نظریه طلاق قضایی از بقیه نظرات موجهتر و قویتر است.