فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برای بررسی تأثیر ورمی‌کمپوست، نیتروژن، گوگرد و منگنز بر محصول میوه، برخی صفات زراعی و کارایی مصرف آب در خیار (Cucumis sativus L.)، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 16 تیمار و 3 تکرار در شرایط گلخانه‌ای انجام شد. تیمارها شامل Control: شاهد، N: مصرف 150 میلی‌گرم نیتروژن بر کیلوگرم خاک از منبع اوره، Mn: مصرف 13 میلی‌گرم منگنز بر کیلوگرم خاک از منبع منگنز سولفات،  :S مصرف 500 میلی‌گرم گوگرد عنصری بر کیلوگرم خاک، N+Mn، N+S،، Mn+S، Mn+N+S، VC: مصرف 30 گرم ورمی‌کمپوست بر کیلوگرم خاک، VC+N، VC+Mn، VC+S، VC+N+S، VC+S+Mn، VC+N+Mn و VC+N+Mn+S بودند. در این پژوهش، صفاتی نظیر وزن تر و خشک میوه، حجم میوه، طول میوه، قطر میوه، وزن تر و خشک شاخساره و ریشه، ارتفاع بوته، محصول زیستی، تعداد برگ و کارایی مصرف آب اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که مصرف کودهای اوره و منگنز سولفات در خاک، ماده خشک شاخساره، ارتفاع بوته، قطر میوه و طول میوه خیار را به‌طور معنادار افزایش داد اما بر سایر صفات مورد مطالعه معنادار نبود. مصرف گوگرد عنصری در خاک، ارتفاع بوته، قطر و طول میوه خیار را به‌طور معنادار افزایش داد اما بر سایر صفات مورد مطالعه معنادار نبود. مصرف ورمی‌کمپوست وزن تر و خشک میوه، طول میوه، قطر میوه، حجم میوه، تعداد میوه، تعداد برگ، ارتفاع بوته، وزن تر و خشک شاخساره، محصول زیستی و کارایی مصرف آب را به‌طور معنادار افزایش داد. بیشترین مقدار تمامی صفات مورد مطالعه در تیمار تلفیقی VC+N+Mn+S مشاهده شد. به‌طور کلی، برای افزایش عملکرد و کاهش مصرف کودهای شیمیایی، مصرف تلفیقی ورمی‌کمپوست و کودهای شیمیایی اوره، منگنز سولفات و گوگرد عنصری در شرایط مشابه توصیه می‌شود.