تاثیر محلولپاشی نانو ذره سلنیوم بر ویژگیهای ظاهری و بیوشیمیایی گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea) تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/ijhs.2024.376296.2172چکیده
به منظور بررسی تاثیر محلولپاشی نانو ذره سلنیوم بر کاهش اثر منفی تنش خشکی در گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea 'Rose Carmine')، پژوهشی بهصورت کرت خرد شده در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه (مرحله نشا تا دو ماه) و سپس در زمینهای زراعی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه انجام شد. تیمارهای تنش خشکی (تیمار اصلی) بر اساس ظرفیت زراعی خاک و در چهار سطح 20، 40، 60 و 100 درصد ظرفیت مزرعه به روش سنجش رطوبت خاک در عمق ریشه و با استفاده از دستگاه تیدیآر اعمال شدند. تیمار نانو ذره سلنیوم (تیمار فرعی) نیز همزمان با اعمال سطوح مختلف تنش خشکی، بصورت محلولپاشی برگی و در چهار سطح صفر (شاهد)، 5، 10 و 20 میلیگرم در لیتر و با فواصل دو هفتهای و در یک دوره سه ماهه اعمال گردید. نتایج نشان داد که بیشترین میزان انباشت پرولین (73/0 میکرومول بر گرم) در تیمار محلولپاشی 20 میلیگرم در لیتر نانوذره سلنیوم در شرایط تنش آبیاری 60 درصد ظرفیت زراعی، کمترین مقدار انباشت مالوندی آلدهاید (8/0 نانومول بر گرم بافت تازه) در تیمار محلولپاشی 5 میلیگرم در لیتر نانوذره سلنیوم در شرایط تنش آبیاری 20 درصد ظرفیت زراعی و بیشترین میزان فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز (5/2 نانومول بر گرم بافت تازه)، در تیمار محلولپاشی 20 میلیگرم در لیتر نانوذره سلنیوم در شرایط تنش آبیاری 20 درصد ظرفیت زراعی مشاهده شد که اختلاف معناداری با نمونه شاهد نشان داد. براساس نتایج حاصل، محلولپاشی نانو ذره سلنیوم تاثیر مثبتی در افزایش میزان تحمل گیاه سرخارگل در شرایط تنش داشت و در نتیجه عملکرد و صفات رشدی بهطور معنیداری تحت تاثیر سطوح آبیاری و تیمار محلولپاشی قرار گرفت.