ارزیابی هیبریدهای داخلی خیار (Cucumis sativus L.) از نظر عملکرد و مقاومت به سفیدک پودری
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران.
2 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران.
3 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران.
4 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران
5 گروه گیاهپزشکی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان. رشت. ایران
doi
10.22059/ijhs.2024.376889.2177چکیده
به منظور ارزیابی مقاومت خیار نسبت به بیماری سفیدک پودری، هفت هیبرید خیار در دو شرایط اعمال قارچکش (متلاکسیل یک در هزار) و بدون اعمال قارچکش به صورت طرح فاکتوریل و در قالب طرح پایه کاملا تصادفی در سه تکرار در مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای مطالعه عملکرد، صفاتی مانند تعداد گل ماده، تعداد گل نر تا گره بیست، طول دمگل، طول تخمدان گل باز شده، تعداد شاخه جانبی، طول بوته تا گره بیست، قطر میوه، طول میوه، وزن تک میوه، میانگین سطح برگ، میانگین سطح آلوده برگ، تعداد میوه در واحد بوته و تعداد میوه در بوته اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد که بیشترین تعداد میوه در شرایط بدون کنترل شیمیایی متعلق به هیبرید 39-2-2×36-5-2بود. در شرایط کنترل شیمیایی (متالاکسیل یک در هزار)، هیبریدهای36-5-2×22-3-4 و 39-2-2×36-5-2 بیشترین عملکرد میوه در بوته را داشتند. همچنین، از نظر صفات عملکرد و تعداد میوه در واحد بوته، در هر دو شرایط تلاقی 50-2-3×36-5-2 کمترین میزان نوسان و بیشترین پایداری را داشتند. تلاقی 39-2-2×36-5-2 از نظر صفات تعداد گل ماده در هر دو شرایط با اعمال قارچکش و بدون اعمال قارچکش بیشترین عملکرد را نشان داد. بر اساس نتایج درمیان ژنوتیپهای مورد بررسی با توجه به عملکرد و صفات مرتبط با آن، ژنوتیپ حاصل از تلاقی 50-2-3×22-3-4 مقاوم به سفیدک پودری و مناسب برای کشت شناخته شد..