بررسی اثر بهکارگیری نظام سنجش عملکرد بر عملکرد واحدهای بخش عمومی(مطالعه موردی: شهرداریهای استان مازندران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استادیار گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، با تمرکز بر دو نقش نظام سنجش عملکرد (استفاده انگیزهگرا و استفاده اکتشافی) و یک ویژگی کلیدی سازمانی یعنی مسئولیتپذیری قراردادی، بررسی اثر بهکارگیری نظام سنجش عملکرد بر عملکرد واحدهای بخش عمومی است. جامعه آماری پژوهش را شهرداریهای استان مازندران تشکیل میدهند. برای آزمون فرضیههای پژوهش، دادههای لازم از طریق پرسشنامه جمعآوری شدند و برای تخمین مدلها از روش رگرسیون حداقل مربعات معمولی استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که یک واحد افزایش در استفاده انگیزهگرا از نظام سنجش عملکرد منجر به افزایش 0/26 واحدی در شاخص عملکرد میشود که 0/21 واحد آن ناشی از تأثیر مستقیم و 0/05 واحد آن تأثیر غیرمستقیم است. همچنین، یک واحد افزایش در استفاده اکتشافی از نظام سنجش عملکرد منجر به افزایش 0/34 واحدی در شاخص عملکرد میشود که 0/33 واحد آن ناشی از تأثیر مستقیم و 0/01 واحد آن تأثیر غیرمستقیم است. با توجه به نتایج پژوهش، به مدیران واحدهای بخش عمومی توصیه میشود با توجه به ظهور مدیریت عمومی نوین، از معیارهای انگیزهگرا و اکتشافی در ارزیابی عملکرد واحدهای خود استفاده کنند.