تاثیر نانوذرات دیاکسید تیتانیوم بر ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی گل شاخه بریده رز
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22059/ijhs.2022.342518.2025چکیده
افزایش عمر گلهای شاخه بریده و حفظ کیفیت آنها چالش اصلی گلفروشان در تجارت گل در سراسر جهان است. به منظور بررسی تاثیر کاربرد پیش از برداشت نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم بر برخی ویژگیهای مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی پس از برداشت گل رز شاخه بریده رقم 'کلاسیک سزان' آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال 1400 اجرا گردید. نانوذرات دیاکسید تیتانیوم با غلظتهای صفر، 5 و 10 میلیگرم بر لیتر، دو ماه پیش از برداشت (هر 10 روز یکبار و در مجموع 6 بار) روی گلها محلول پاشی گردید. پس از برداشت گلها، ویژگی های موردنظر در فاصلههای صفر، 4، 8 و 12 روز مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تیمار نانو ذرات دیاکسیدتیتانیوم باعث بهبود تمام صفات مورد آزمایش گردید. گلهای تیمار شده با نانوذرات دیاکسید تیتانیوم با غلظت صفر (شاهد)، 5 و 10 میلی گرم بر لیتر در پیش از برداشت به ترتیب دارای قطر گل 3/40، 47 و 6/48 میلیمتر بودند. تیمار 10میلیگرم در لیتر نانوذرات دیاکسید تیتانیوم باعث 4 روز افزایش در عمر گلجایی نسبت به شاهد گردید و عمرگلجایی به 12 روز افزایش یافت. تیمار با نانوذرات دیاکسید تیتانیوم باعث افزایش میزان نسبی محلول جذب شده و کاهش میزان نشت یونی گردید. همچنین، پروتئین کل، و آنزیمهای پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز تحت تیمار نانوذرات دیاکسید تیتانیوم افزایش یافتند. بر اساس نتایج، غلظت 10 میلیگرم در لیتر در بهبود صفات پس از برداشت گل رز شاخه بریده موثرتر از 5 میلیگرم در لیتر بود.