بهینه سازی ریزازدیادی پایه GN15 (هیبرید هلو و بادام) در شرایط بیوراکتور غوطهوری موقت
نویسندگان
1 گروه پژوهشی بیوتکنولوژی گیاهان باغبانی، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی، سازمان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، مشهد، ایران
2 گروه پژوهشی بیوتکنولوژی گیاهان باغبانی، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی، سازمان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، مشهد، ایران
3 گروه پژوهشی بیوتکنولوژی گیاهان باغبانی، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی، سازمان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، مشهد، ایران
doi
10.22059/ijhs.2024.367387.2129چکیده
محیط کشت مایع به دلیل فراهم کردن محیط یکنواخت تر و عدم نیاز به جابجایی نمونههای کشت شده در هنگام تعویض محیط کشت، شرایط بهتری را برای ریزازدیادی گیاهان فراهم میکند. بهمنظور بررسی ریزازدیادی پایه GN15، ابتدا اثر ترکیب تنظیم کننده های مختلف بر استقرار ریزنمونه گره در محیط کشت نیمه جامد MS مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس جهت مقایسه شرایط بیوراکتور غوطهوری موقت و کشت نیمه جامد بر ضریب تکثیر و سلامت گیاهان، در قالب سه آزمایش جداگانه، اثر دوره تناوب غوطهوری (غوطهوری 10 دقیقه در هر 6، 12 و 24 ساعت)، غلظت تنظیم کننده رشد (غلظتهای صفر، 5/0 و 1 میلیگرم در لیتر BA) و غلظت ساکارز (3، 4 و 5 درصد) در محیط کشت پایه MS مورد ارزیابی قرار گرفت. ریشه زایی گیاهچههای تکثیر شده نیز در محیط کشت MS حاوی 6/0 میلیگرم در لیترIBA در دو سیستم مورد بررسی قرار گرفت. استقرار ریزنمونهها در محیط کشت به شدت تحت تاثیر انتخاب تنظیم کنندههای رشد قرار گرفت، بهطوری که محیط کشت MS حاوی 5/0 میلیگرم در لیتر BA بهترین نتیجه را نشان داد. نتایج آزمایشهای تکثیر مشخص نمود که بیوراکتور غوطهوری موقت شرایط بهتری را برای رشد و تکثیر شاخسارههای GN15 فراهم میکند. بهترین شرایط با دوره غوطهوری 10 دقیقه در هر شش ساعت، محیط کشت حاوی 5/0 میلیگرم در لیتر BA و سه درصد ساکارز بهدست آمد. همچنین بیوراکتور غوطهوری موقت ارزیابی شده در این تحقیق برای ریشه زایی این پایه مناسب نبود و تمام گیاهچهها در این شرایط شیشهای شده و طی فرایند سازگاری از بین رفتند.