فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تأثیر فرآوری گاودانه با اسید استیک و اتوکلاو بر تجزیه‌پذیری مواد مغذی، برخی فراسنجه‌های شکمبه‌ای، شمارش پروتوزوآ، و بخش‌بندی پروتئین بر اساس سیستم کرنل با استفاده از سه راس گوسفند دارای فیستولای شکمبه‌ای در آزمایش فاکتوریل 3 در 3 (دوره‌های 21 روزه) مورد بررسی قرار گرفت. سه تیمار آزمایشی شامل؛ 1) گاودانه خام؛ 2) گاودانه فرآوری­شده به روش شیمیایی (اسید استیک 8 درصد) و 3) گاودانه فرآوری شده به روش فیزیکی (اتوکلاو در دمای 121 درجه سانتیگراد و فشار 117 کیلوپاسکال) بود. انکوباسیون کیسه‌ها به منظور انجام آزمایش تجزیه‌پذیری در ساعت‌های 2، 4، 8، 16، 24 و 48 انجام گردید. بر اساس نتایج به­دست­آمده در آزمایش کیسه‌گذاری پروتئین قابل متابولیسم تیمارها نیز محاسبه گردید. هر دو نوع فرآوری قابلیت تجزیه‌پذیری ماده خشک و پروتئین خام گاودانه را در شکمبه کاهش دادند. علیرغم این­که فرآوری‌ها سبب تغییر روند تجزیه‌پذیری در شکمبه گردیدند اما بر محتوی پروتئین قابل متابولیسم تأثیر نداشتند. اتوکلاو سبب کاهش بخش های پروتئینی A وB1  شد و بخش های کند تجزیه را افزایش داد (05/0>P). نیتروژن آمونیاکی شکمبه تحت تأثیر هر دو روش فرآوری نسبت به گاودانه خام متمایل به کاهش بود (06/0=P). جمعیت پروتوزوآی شکمبه در دام‌هایی که گاودانه اتوکلاو شده مصرف کرده بودند در مقایسه با دیگر تیمارها بیشتر بود (04/0=P). نتایج نشان داد که فرآوریهای فیزیکی (اتوکلاو) و شیمیایی (اسید استیک) سبب کاهش تجزیه‌پذیری پروتئین در شکمبه می­گردد که در این میان تأثیر فرآوری اتوکلاو بر عبوری کردن پروتئین از شکمبه بیشتر بوده است.