تأثیر زمانهای گوناگون تزریق GnRH بر عملکرد تولیدمثلی میشهای لکقشقایی سوپراوولاسیونشده با eCG در شرایط پرورش عشایری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22059/ijas.2019.265820.653661چکیده
به منظور بررسی تأثیر زمانهای مختلف تزریق GnRH بر فعالیتهای تولیدمثلی میشهای لکقشقایی سوپراوولهشده با eCG در فصل پاییز، 60 رأس میش (2 تا 3 ساله و میانگین وزنی 8/1±49 کیلوگرم) انتخاب شدند. چرخه فحلی میشها با اسفنجهای پروژستروندار برای یک دوره 14 روزه همزمان شد. یک روز قبل از خارج نمودن اسفنجها، 400 واحد بینالمللی eCG به صورت درونماهیچهای تزریق شد. سپس میشها بر اساس عدم دریافت (شاهد) یا دریافت GnRH، در روزهای یک، هفت و 12 پس از فحلی به چهار گروه تقسیم شدند و طی دو چرخه فحلی پیاپی، شاخصهای تولیدمثلی مانند نرخ بازگشت به فحلی و نرخ آبستنی اندازهگیری و بین گروهها مقایسه شد. نتایج نشان داد بین گروههای مختلف آزمایشی از لحاظ نرخ بازگشت فحلی، نرخ آبستنی، میشهای زایمانکرده، فکاندیتی و پرولیفیکیسی تفاوتی وجود نداشت (05/0<P)، ولی نرخ دوقلوزایی در میشهایی که در روزهای هفت و 12 پس از فحلی به آنها GnRH تزریق شد، نسبت به گروهی که در روز نخست پس از فحلی GnRH دریافت کردند، کمتر بود (05/0>P). غلظت پروژسترون سرم در میشهای آبستن، زایمانکرده، تکقلوزا و دوقلوزا که پس از فحلی به آنها GnRH تزریق شد، بیشتر از میشهای شاهد بود (05/0>P). بهطور کلی استفاده از GnRH طی روزهای مختلف پس از جفتگیری در میشهای لکقشقایی سبب افزایش غلظت پروژسترون گردید. علاوه بر این نرخ دوقلوزایی در میشهای دریافتکننده GnRH در روز نخست نسبت روزهای هفتم و دوازدهم پس از فحلی بهطور معنیداری بیشتر بود.
