بارداری ناخواسته و عوامل مرتبط با آن در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمان شهر سنندج در سال 1390

نویسندگان

1 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، کردستان، ایران.

2 کارشناس مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، کردستان، ایران.

3 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، کردستان، ایران.

4 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، کردستان، ایران.

5 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، کردستان، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2015.3706
چکیده

مقدمه: بارداری ناخواسته، یکی از مشکلات عمده بهداشتی است که می تواند سلامت مادر و نوزاد را در معرض خطر قرار داده و همچنین سیستم بهداشتی را با هزینه های بالا مواجه کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع بارداری ناخواسته در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر سنندج و برخی عوامل مرتبط با آن انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال1390  بر روی 1070 زن باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر سنندج انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای مشتمل بر سؤالاتی در زمینه مشخصات فردی و اطلاعاتی در مورد روش های پیشگیری قبل از بارداری، شکست روش پیشگیری و نوع بارداری (خواسته و ناخواسته)  بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که میزان بارداری ناخواسته 1/25% بود که از این تعداد 4/20% ناخواسته زن، 6/8% ناخواسته شوهر و 71% ناخواسته هر دو بود. بین بارداری ناخواسته و شکست روش پیشگیری (001/0=p)، کفایت درآمد ماهیانه (001/0=p)، رابطه عاطفی با همسر (001/0=p)، سن مادر (009/0=p)، تعداد بارداری (001/0=p)، شغل مادر (018/0=p) و شاغل بودن همسر (020/0=p) تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد. نتیجه‌گیری: به نظر می رسد که با افزایش سطح آگاهی زنان در زمینه روش های پیشگیری از بارداری و همچنین مشارکت مردان در بهداشت باروری بتوان از میزان بارداری های ناخواسته کاست.