بررسی تنوع ژنتیکی در جمعیت گاومیش‌های‌ آذری با استفاده از نشانگر‌های ریزماهواره

نویسندگان

1 دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دام، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

3 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

doi
10.22059/ijas.2018.43867.653150
چکیده

با توجه به اهمیت حفظ تنوع در نژادهای بومی و شناسایی ذخایر ژنتیکی کشور، تنوع ژنتیکی جمعیت گاومیش­ آذری با استفاده از ده نشانگر ریزماهواره­ای (BoLA-DRB3، BM1818، BM1824، CSSM033، CSSM047، ILSTS017، ILSTS033، ILSTS058، ILSTS061 و ILSTS089) بررسی شد. شمار 70 نمونه مو از گاومیش­های آذری در سه منطقۀ شمال­غربی کشور (استان­های اردبیل، آذربایجان­شرقی و آذربایجان­غربی) گردآوری شد. استخراج DNA ژنگانی (ژنومی) به­روش استخراج نمکی تغییریافته انجام و واکنش‌های زنجیره­ای پلیمراز برای همۀ آغازگرها بهینه شد. نتایج نشان داد، در این جمعیت، همۀ جایگاه­ها چندشکلی بالایی داشته و افزون بر این به‌استثنای جایگاه BoLA-DRB3، انحراف معنی­داری از تعادل هاردی- واینبرگ نشان دادند (001/0p<). میانگین شمار آلل­های مشاهده‌شده و مورد انتظار به­ترتیب برابر با 90/5 و 72/4 بود. افزون­ بر این میانگین ناخالصی (هتروزیگوسیتی) مشاهده‌شده و مورد انتظار، محتوی اطلاعات چندشکلی و شاخص شانون، به­ترتیب برابر با 87/0، 75/0، 71/0 و 57/1 بود. بنابراین، با توجه به این نتایج، تنوع ژنتیکی بالایی در جمعیت­ گاومیش آذری وجود دارد.