نقش شروط و اسقاط حق طرح دعوی مراجع حل اختلاف در دعاوی سرمایه گذاری در پرتو مراجع احراز صلاحیت در راستای برنامه ریزی منطقه ای و توسعه پایدار

نویسندگان

1 گروه حقوق، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

2 گروه حقوق، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

3 گروه حقوق، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

doi
10.22034/jgeoq.2024.380635.4003
چکیده

به همان میزان که امروزه قراردادهای سرمایه گذاری توسعه یافته و به پیچیدگی های آن افزوده شده است، به همان میزان نیز اختلافات در سطوح مختلف قراردادی افزایش یافته است. بنابراین بایست در ارائه راه‌حل مؤثر و کارآمد جهت رفع اختلافات در حوزه سرمایه‌گذاری، رویکردها و شیوه هایی را در نظر گرفت که به فراخور موضوع قرارداد و حوزه اختلاف از یک سو و جایگاه صلاحیتی که ایجاد کرده و نحوه رسیدگی را تبیین می کند، ابزارهایی را در نظر گرفت. این مطالعه نشان می دهد که نهادها و مراکز داوری رسیدگی به حل و فصل اختلاف سرمایه گذاری با حل پرونده های متعدد با رویه های داوری در عرصه جهانی با موضوع سرمایه گذاری توانسته است رویکرد و رویه ای متعارف را در عرصه بین الملل ایجاد کند. به عبارت دیگر شیوه های رسیدگی در مراجع مختلف در داوری بین المللی متفاوت و هر کدام به طرق خاص و ابتکار ویژه خود می باشد که در صورت عدم هماهنگی قوانین داخلی با آنها یکی از عوامل تشویق و ترغیب سرمایه گذاری را ضعیف شده است.