تأثیر مکمل آلی عنصر روی بر عملکرد، پاسخ ایمنی، جمعیت میکروبی سکوم و قابلیت هضم مواد مغذی در جوجه های گوشتی پرورش یافته تحت تنش تراکم
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
2 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
doi
10.22059/ijas.2018.252664.653620چکیده
بهمنظور بررسی مکمل آلی عنصر روی در تغذیه جوجههای گوشتی پرورش یافته در شرایط متفاوت تراکم، آزمایشی با استفاده از دو سطح تراکم (10 و16 قطعه پرنده در هر مترمربع) و 4 سطح عنصر روی (40، 80، 120 و 160 میلیگرم در کیلوگرم) در قالب طرح کاملا تصادفی به روش فاکتوریل 2×4 انجام گردید. نتایج در 1 تا 21 روزگی نشان داد ، پرندگان پرورش یافته در تراکم بالا کمترین میزان خوراک مصرفی و ضریب تبدیل خوراک را نسبت به تراکم نرمال و در 22 تا 42 روزگی پرندگان پرورش یافته در تراکم نرمال کمترین خوراک مصرفی و ضریب تبدیل خوراک را داشتند (05/0>P). با افزایش سطح عنصر روی در جیره، جمعیت باکتریهای کلیفرم سکوم جوجهها در شرایط تراکم نرمال و بالا کاهش نشان داد (05/0>P). قابلیت هضم ایلئومی پروتئین با افزایش سطح عنصر روی در جیره در شرایط تراکم نرمال و بالا افزایش یافته است (05/0>P).یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که افزودن عنصر روی در شرایط پرورش متراکم نتوانست فراسنجههای عملکردی را تحت تأثیر قرار دهد، اگرچه با افزایش سطح عنصر روی در جیره، قابلیت هضم ایلئومی پروتئین خام و ماده آلی افزایش و جمعیت میکروبی کلی فرم و ایکولای در سکوم جوجههای گوشتی کاهش یافت.