فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده هدف: تاثیر سودمند ورزش بر دستگاه‌های مختلف بدن بر همگان آشکار است، اما اثر ورزش در محیط‌هایی با گرما و رطوبت زیاد بر دستگاه قلبی عروقی کاملاً مشخص نیست. هدف از پژوهش حاضر بررسی تغییر برخی از فاکتورهای انعقادی و فاصله QT تصحیح شده (QTc) جوانان سالم در اثر دهیدراسیون در سونا و رهیدراسیون پس از انجام فعالیت روی چرخ کارسنج دستی بود. روش پژوهش: 14 کشتی‌گیر فرنگی‌کار جوان با 2 سال سابقه تمرین باشگاهی (میانگین وزن 20/10±17/77 کیلوگرم، سن 59/2±14/18سال) به‌طور تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی 3 تا 4 درصد از وزن خود را از طریق تعریق در سونای خشک به‌صورت تناوب‌های 10 دقیقه‏ای از دست دادند. برای آب‌گیری مجدد نیز مقادیری آب معدنی نستله متناسب با وزن ازدست‌رفته در اختیار آزمودنی‏ها قرار داده شد. پروتکل کارسنج دستی به‌صورت 6 دقیقه تمرین تناوبی شدید (شامل 8 تناوب 15 ثانیه‏ای با شدت بالا و 30 ثانیه بازگشت فعال با چرخاندن چرخ طیار درحالت بدون بار) نیز در سه مرحله اجرا شد. شاخص‌های مربوطه در سه مرحلۀ قبل، بعد و 18 ساعت بعد از سونا انجام شد. یافته ها: مقادیر فیبرینوژن در گروه تجربی پس از آب‌زدایی افزایش و در اثر آب‌گیری مجدد کاهش معناداری داشت. PT گروه تجربی کاهش معناداری در آب‌گیری مجدد در مقایسه با مرحله آب‌زدایی و آب‌گیری طبیعی داشت. مقادیر QTc گروه تجربی بلافاصله پس از آب‌زدایی تغییر معنی‏داری نداشت، اما پس از ساعات آب‌گیری مجدد افزایش معناداری در مقایسه با مرحله آب‌زدایی پیدا کرد. همچنین تغییرات فیبرینوژن در مراحل آب‌زدایی و آب‌گیری مجدد، کاهشPT در مرحله آب‌گیری مجدد و افزایش QTc گروه تجربی در مرحله آب‌گیری مجدد در بین دو گروه معنی‏دار بود. نتیجه‌گیری: آب‌زدایی 3 تا 4 درصدی در اثر حمام سونا و فعالیت بدنی متعاقب آن می‎تواند منجر به بروز برخی اختلالات انعقادی و همچنین تغییرات الکتروکاردیوگرام گردد که می‎تواند تهدید‌کننده سلامت ورزشکار باشد. واژگان کلیدی: محیط گرم و مرطوب، آب‌زدایی، فاکتورهای انعقادی، تمرینات بدنی.