اثر یونجهخشک بهعنوان جاذب پساب بر کیفیت و تولید پساب در ذرت سیلوشده و عملکرد گاوهای شیرده
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
2 استاد، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
3 استادیار گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
4 دانشجوی دکتری، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijas.2018.257927.653636چکیده
هدف، مطالعه اثرات یونجهخشک بهعنوان جاذب رطوبت بر تخمیر و تولید پساب در ذرت سیلوشده و عملکرد گاوهای تغذیهشده با آن بود. علوفه ذرت با ماده خشک 22 درصد برداشت و با صفر، پنج و 10 درصد یونجه خشک بر حسب وزن تر در سیلوهای زمینی ذخیره شد. با افزایش درصد یونجه، پساب سیلوها و pH، الیاف نامحلول در شوینده خنثی و کربوهیدراتهای محلول در آب کاهش اما ماده خشک سیلوها بهصورت خطی افزایش یافت (05/0P<). در آزمایش عملکردی که روی نه راس گاو شیری اواخر شیردهی در قالب طرح مربع لاتین ناقص تکرارشده در دو دوره و با سه تیمار فوق انجام شد، مصرف مواد مغذی و قابلیت هضم ظاهری آنها و نیز تولید و ترکیب شیر تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت. با این حال، قابلیت هضم ماده آلی با افزایش سطح جاذب به صورت خطی افزایش یافت. کل فعالیت جویدن و خوردن بین تیمارها مشابه اما کل زمان نشخوار و زمان جویدن، نشخوار بهازای هر کیلوگرم ماده خشک مصرفی با افزایش درصد جاذب به صورت خطی کاهش یافت. غلظت کل اسیدهای چرب فرّار و pH شکمبه تحت تأثیر تیمارها نبود. طبق نتایج، استفاده از یونجهخشک ضمن حفظ کیفیت ذرت سیلوشده و عملکرد گاوهای شیری اثر معنیداری در کاهش تولید پساب داشت، لذا بهعنوان یک جاذب مؤثر پساب در سیلوی علوفه ذرت نابالغ توصیه میشود.