تأثیر پرکاری درازمدت تیروئید بر وزن بدن، تولید تخممرغ و ویژگیهای تولیدمثلی مرغهای مادر
نویسندگان
1 استاد گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گرگان، گرگان، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
5 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/ijas.2017.233939.653528چکیده
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر پرکاری درازمدت غدۀ تیروئید بر وزن بدن و تولید تخممرغ بود. همچنین ارتباط بین پرکاری تیروئید و برخی فراسنجههای تولیدمثلی بررسی شد. در این آزمایش 70 قطعه مرغ مادر گوشتی سویۀ کاب 500 در سن 47 هفتگی به شیوۀ تصادفی به دو گروه تیمار (پنج تکرار شامل هفت پرنده) تقسیم شدند. تیروکسین به مدت صد روز متوالی به شیوۀ دهانی به گروه پرکار تجویز شد (3/0 میلیگرم به ازای هر پرنده در روز)، وزن بدن و تولید تخممرغ به شیوۀ هفتگی محاسبه شدند. تأثیر پرکاری تیروئید بر غلظت پلاسمایی T4معنیدار بود؛ اما غلظت T3تحت تأثیر قرار نگرفت. نتایج نشان دادند، هورمونهای تیروئیدی تأثیر کاهشی قابل توجهی بر وزن بدن داشتند. هورمونهای تیروئیدی بر تولید تخممرغ تأثیر نداشتند، اما اثر برهمکنش تیمار و زمان (هفته) بر تولید تخممرغ معنیدار بود. وزن تخمدان و اویداکت بین مرغهای گروه شاهد و پرکار تفاوت نداشتند. تجویز تیروکسین به مرغهای مادر سبب کاهش قطر فولیکولهای F1شد.
