اثر کاربرد ریشه ای و محلولپاشی برگی سلنیوم بر رشد و عملکرد توتفرنگی رقم کویینالیزا در کشت هیدروپونیک
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
doi
10.22059/ijhs.2024.283573.2101چکیده
با توجه به حذف خاک در کشتهای بدون خاک و عدم تامین برخی عناصر مفید در محلول غذایی، استفاده از عناصر مفید در شرایط کشت بدون خاک میتواند در بهبود رشد گیاهان موثر باشد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر کاربرد ریشهای و محلولپاشی سلنیوم بر رشد رویشی، میوهدهی و عملکرد توتفرنگی رقم کویینالیزا در قالب طرح کاملاً تصادفی با هشت تیمار و چهار تکرار انجام شد. در مرحله چهار تا پنجبرگی، تیمارهای سلنات سدیم بهصورت محلولپاشی در سه غلظت (دو، چهار و شش میلیگرم در لیتر) دو هفته یکبار، کاربرد ریشهای در سه غلظت (یک، دو و سه میلیگرم در لیتر) یک روز در میان، تیمار ترکیبی محلولپاشی دو میلیگرم در لیتر همراه با کاربرد ریشهای یک میلیگرم در لیتر و تیمار شاهد اعمال گردید. نتایج نشان داد موثرترین تیمارها شامل کاربرد ریشهای سلنات سدیم یک و دو میلیگرم در لیتر بودند. بالاترین وزن میوههای اولیه (36/15 گرم) در تیمار محلول غذایی سلنات سدیم یک میلیگرم در لیتر و بیشترین افزایش در مقدار آنتوسیانین میوه و فعالیت ضداکسایشی در تیمار دو میلیگرم در لیتر مشاهده شد. بیشترین میزان جذب آهن و روی در تیمار محلول غذایی یک میلیگرم در لیتر سلنات سدیم به ترتیب با میانگین 06/140 و 83/17 میلیگرم در کیلوگرم ماده خشک بود. در مجموع، در توتفرنگی رقم کویینالیزا در شرایط هیدروپونیک، کاربرد ریشهای سلنات سدیم در سطوح مختلف نتایج بهتری را نسبت به تیمارهایی که محلولپاشی شدند، نشان داد.