اثر محلول‌پاشی کائولین و منابع کودی پتاسیم بر عملکرد، ویژگی‌های رشدی و فیزیولوژیک انگور ˈعسگریˈ در شرایط دیم

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی،دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ایران

3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان،رشت، ایران

doi
10.22059/ijhs.2024.359610.2108
چکیده

گرم شدن جهانی و خشکسالی­های اخیر، از عوامل اصلی کاهش محصولات کشاورزی هستند.  پژوهشی به منظور افزایش توان خوگیری تاک انگور رقم ˈعسگریˈ در مقابل تنش خشکی در شرایط دیم انجام شد. در این پژوهش، محلول­پاشی برگی با کائولین (6 درصد) و منابع پتاسیم شامل نیترات پتاسیم، سولفات پتاسیم و کلراید پتاسیم (هر کدام در دو غلظت 5/1 و 3 درصد) در طی دو فصل بر روی تاک‌های 30 ساله واقع در شیراز صورت گرفت. کائولین به عنوان یک ضد تعرق با دوام بالا برای تاکستان ها می باشد و برای محافظت خوشه های انگور از گرمای زیاد و آفتاب سوختگی یک راهکار واقع بینانه و جذاب می باشد. نتایج نشان داد که کاربرد منابع مختلف پتاسیم باعث افزایش وزن حبه، طول خوشه، مواد جامد محلول، کلروفیل، میزان پتاسیم برگ و میوه، محتوای نسبی آب برگ و کاهش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانتی و دمای برگ نسبت به تیمار شاهد شد. تیمار کائولین بر عکس موجب کاهش این صفات و افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانتی در مقایسه با تیمار شاهد شد. منابع پتاسیم در هر دو غلظت نسبت به تیمار شاهد توانست ویژگی های مورفولوژیک و فیزیولوژیک گیاه را بهبود بخشد، که نتیجه این بهبود، مقابله برتر این تاک ها با شرایط دیم و افزایش عملکرد نسبت به تیمار شاهد بود. کاربرد کائولین چندان اثر مثبتی نداشت که ممکن است به خاطر نامناسب بودن غلظت به کار برده شده باشد.