تأثیر پنج روش مختلف همزمانی فحلی بر قطر فولیکول تخمکریزیکننده، غلظت پروژسترون پس از تلقیح و درصد گیرایی گاو هلشتاین در تنش حرارتی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران، صندوق پستی 578
doi
10.22059/ijas.2018.254085.653625چکیده
هدف از این پژوهش، مطالعه تأثیر پنج روش همزمانی فحلی بر قطر فولیکول تخمکریزیکننده، غلظت پروژسترون در زمان تلقیح و روزهای 5 و 12 پس از تلقیح و درصد گیرایی در شرایط تنش حرارتی در گاو هلشتاین بود. بدین منظور 250 رأس گاو هلشتاین (میانگین تولید روزانه بیشتر از 30 کیلوگرم در روز و نوبت زایش 1/1±6/3) بهطور تصادفی انتخاب و در گروههای آزمایشی زیر شامل 1- آوسینک (OV)، 2- پری سینک/ آوسینک (PO)، 3- دابل آوسینک (DO)، 4- G7G آوسینک (G7G)، 5- PG7G آوسینک(PG7G) قرار گرفتند. نتایج نشان داد، قطر فولیکول تخمکریزیکننده در گاوهایی که با روش OV همزمان شدند در مقایسه با دیگر روشها بهطور معنیداری کوچکتر بود. غلظت پروژسترون در روزهای 5 و 12 پس از تلقیح در گاوهایی که با روش OV همزمان شده بودند در مقایسه با دیگر روشها کمتر بود (05/0 >P). گاوهایی که با روش OV همزمان شده بودند در مقایسه با دیگر روشها کمترین درصد گیرایی را در روز 32 و 60 پس از تلقیح داشتند (05/0 >P). بین دیگر روشهای همزمانی تفاوتی در درصد گیرایی در روزهای 32 و 60 پس از تلقیح وجود نداشت. بهطورکلی نتایج این پژوهش نشان داد، استفاده از روشهای بر پایۀ پیشهمزمانی پیش از آغاز آوسینک میتواند سبب افزایش باروری در گاوهای هلشتاین در شرایط تنش حرارتی شود.