تحلیل تجربی تاثیر پارامترهای جوشکاریGTAW بر خواص مکانیکی و متالورژیکی اتصالات غیرهمجنس فولاد کربنی ST37 به فولاد زنگ نزن AISI304
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
در این مقاله به بررسی خواص مکانیکی اتصال غیرهمجنس فولاد زنگنزن آستنیتی AISI304 به فولاد کم کربن St37 که با فرآیند جوشکاری با گاز محافظ آرگون و الکترود مصرف نشدنی تنگستن و فلز پرکننده 309 به هم متصل شدهاند، پرداخته شده است. با تغییر در حرارت ورودی قوس، سرعت جوشکاری و دمای بینپاسی، تاثیر این پارامترها بر ریزساختار و استحکام کششی اتصال بررسی شده است. نتایج بررسیهای متالوگرافی نشان میدهد با افزایش حرارت ورودی قوس زمان انجماد افزایش یافته، در نتیجه کسر بیشتری از فریت فلز پایهی کربنی به آستنیت تبدیل شده و استحکام را افزایش میدهد. از طرفی مشاهده شد با افزایش شدت جریان شرایط برای تبلور مجدد و در نتیجه کاهش اندازه دانه در منطقه متاثر از حرارت مساعدتر شده که میتواند استحکام اتصال را بهبود دهد. نتایج آزمون کشش نشان میدهد ضعیفترین ناحیهی اتصال نمونهها منطقه متاثر از حرارت فولاد کربنی میباشد و شکست تمام نمونههای جوشکاری شده در این ناحیه رخ داده است. بیشترین استحکام کششی مربوط به نمونهای است که با حداقل شدت جریان و با بیشترین سرعت پیشروی و بدون زمان بین پاسی جوشکاری شده است. این پارامترهای فرآیندی منجر به پدیدهی تبلور مجدد در مرز فلز جوش و قسمتی از ناحیهی متاثر از حرارت شده و با کاهش چشمگیر اندازه دانه، استحکام کششی را افزایش داده است.
