تجزیهوتحلیل ژنتیکی تولید موهر در بز مرخز با مدل سیتوپلاسمی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دام و دانشآموختۀ دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
2 استاد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه کردستان
3 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
doi
10.22059/ijas.2018.210726.653453چکیده
در این پژوهش توارث سیتوپلاسمی وزن بیدۀ یکسالگی در بز نژاد مرخز با استفاده از روش آماری بیزی بررسی شد. برای برآورد فراسنجه (پارامتر)های ژنتیکی از رکوردهای گردآوریشده در سالهای 1390-1371 در ایستگاه پژوهشی اصلاح نژاد بز مرخز در سنندج استفاده شد. برای بررسی اثر عاملهای محیطی بر دادههای این صفت از رویۀ GLM نرمافزار آماری SAS و برای برآورد فراسنجههای ژنتیکی از نرمافزار Gibbs1f90، بر پایۀ مدل دام از رویۀ نمونهگیری گیبس، استفاده شد. عاملهایی مانند سال تولد، جنس و سن مادر بهعنوان اثر ثابت و سن دام و وزن بدن در هنگام رکورد برداری بهعنوان متغیرهای کمکی در مدل گنجانده شدند. بنابر نتایج بهدستآمده از این پژوهش، بهترین مدل انتخابشده برای صفت وزن بیده، مدل دربرگیرندۀ اثر ژنتیکی افزایشی مستقیم، ژنتیکی افزایشی مادری، محیط دائمی مادری و اثر ژنتیکی سیتوپلاسمی با در نظر گرفتن کوواریانس بین اثر ژنتیکی افزایشی مستقیم و مادری بود. درصد واریانس ژنتیکی افزایشی مستقیم، ژنتیکی افزایشی مادری، محیط دائمی مادری و ژنتیکی سیتوپلاسمی به ترتیب 27/19، 6/6، 03/3 و 82/1 از کل واریانس برآورد شد. نقش اثر سیتوپلاسمی با توجه به معنیدار بودن برای ورود به مدل از یکسو و کم بودن میزان واریانس آن از سوی دیگر، بهعنوان تصحیحکننده اهمیت دارد، ولی نمیتواند بهعنوان معیار انتخاب لحاظ شود.