تأثیر بنتونیت نانوساختار پیلارد بر عملکرد و فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون جوجه‌های گوشتی چالش‌یافته با آفلاتوکسین

نویسندگان

1 استاد، گروه علوم دامی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

2 استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

3 استادیار گروه شیمی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

4 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

5 استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

doi
10.22059/ijas.2018.239556.653552
چکیده

هدف از این آزمایش، بررسی تأثیر بنتونیت سدیم پیلارد (PB) ‌بر عملکرد، وزن نسبی اجزاء لاشه و فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون جوجه‌های گوشتی چالش‌یافته با آفلاتوکسینبود. بدین منظور از 128 قطعه جوجه‌خروس یک‌روزه راس 308 در یک طرح کامل تصادفی با چهار تیمار و چهار تکرار و هشت پرنده در هر تکرار به مدت 35 روز استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: شاهد منفی (C)، شاهد مثبت (جیرۀ پایه + آفلاتوکسینAFB1) و دو سطح 25/0 و 75/0 درصد بنتونیت نانو ساختار پیلارد (PB) که به جیرۀ پایۀ آلوده به آفلاتوکسینAFB1اضافه شد، میزان آفلاتوکسین در جیره‌های آلوده در دورۀ آغازین و رشد برابر ppb500 و در پایانی ppb1000 بود. ستون حایل بودن (پیلارینگ) در بنتونیت سدیم باعث افزایش میزان اکسید آهن از 99/1 به 42/8 درصد و در بنتونیت سدیم از 43/2 به 43/0 درصد در بنتونیت پیلارد کاهش یافت. آفلاتوکسین باعث افزایش FCRو فعالیت آنزیم‌های ALT و ALP در مقایسه با شاهد منفی شد. افزودن 25/0 درصد PB به جیرۀ آلوده باعث افزایش مصرف خوراک، وزن بدن و کاهش ALT شد. افزودن 75/0 درصد PB باعث کاهش ALT و ALP در مقایسه با تیمار آلوده شد. بنابراین بنتونیت سدیم پیلارد باعث بهبود عملکرد و کاهش فعالیت آنزیم‌های کبدی در جوجه‌های تغذیه‌شده با آفلاتوکسین می‌شود. نتایج به‌دست‌آمده در این بررسی، آفلاتوکسین در سطح 1000 نانوگرم در کیلوگرم اثری بر وزن بدن و مصرف خوراک نداشت و سطح 25/0 درصد بنتونیت پیلارد مناسب­ترین پاسخ عملکردی را در جوجه­های تغذیه‌شده با آفلاتوکسین داشت.