واکنش‌های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی برخی از ارقام و پایه‌های انگور تحت تیمار سدیم نیتروپروساید در شرایط تنش شوری

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج. ایران

2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج. ایران

doi
10.22059/ijhs.2023.355700.2093
چکیده

به منظور بررسی تاثیر سدیم نیتروپروساید بر کاهش اثر منفی تنش شوری در چهار رقم و پایه انگور، پژوهشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. قلمه­های ریشه­دار شده دو ساله هر چهار رقم و پایه (بیدانه سفید، یاقوتی، 140Ru و 1103P) با سه سطح شوری (شوری در محلول غذایی کرامر) صفر، 25 و 50 میلی­مولار کلرید سدیم (با هدایت الکتریکی 3/1، 50/4 و 80/6 دسی‌زیمنس بر متر) و سه سطح سدیم نیتروپروساید، صفر، 5/0 و 1 میلی­مولار تیمار شدند. نتایج نشان داد که با افزایش سطوح شوری، شاخص­های محتوای نسبی آب برگ، میزان کلروفیل a، b و کاروتنوئید کل کاهش یافتند. میزان پرولین، گلایسین­بتائین، قندهای محلول، مواد فنلی کل، نشت یونی، مالون­دی­آلدئید و پراکسید­هیدروژن با افزایش سطوح شوری افزایش یافتند. طبق نتایج بدست آمده، کاربرد سدیم نیتروپروساید بخصوص غلظت یک میلی­مولار در شرایط تنش شوری باعث افزایش محتوای نسبی آب برگ، میزان رنگیزه­های فتوسنتزی، مواد فنلی کل، پرولین، گلایسین­بتائین، قندهای محلول و همچنین کاهش میزان نشت یونی، مالون­دی­آلدئید و پراکسید­هیدروژن در ارقام و پایه­های انگور مورد بررسی گردید. تیمار سدیم نیتروپروساید روی ارقام بیدانه سفید و یاقوتی بیشتر از پایه­ها تاثیر گذاشت. مطابق با نتایج، رقم بیدانه سفید حساس به شوری بود، در حالی که پایه 140Ru نسبت به ارقام بیدانه سفید، یاقوتی و پایه 1103P به شوری مقاوم­تر بود.