واکنشهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی برخی از ارقام و پایههای انگور تحت تیمار سدیم نیتروپروساید در شرایط تنش شوری
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج. ایران
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج. ایران
doi
10.22059/ijhs.2023.355700.2093چکیده
به منظور بررسی تاثیر سدیم نیتروپروساید بر کاهش اثر منفی تنش شوری در چهار رقم و پایه انگور، پژوهشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. قلمههای ریشهدار شده دو ساله هر چهار رقم و پایه (بیدانه سفید، یاقوتی، 140Ru و 1103P) با سه سطح شوری (شوری در محلول غذایی کرامر) صفر، 25 و 50 میلیمولار کلرید سدیم (با هدایت الکتریکی 3/1، 50/4 و 80/6 دسیزیمنس بر متر) و سه سطح سدیم نیتروپروساید، صفر، 5/0 و 1 میلیمولار تیمار شدند. نتایج نشان داد که با افزایش سطوح شوری، شاخصهای محتوای نسبی آب برگ، میزان کلروفیل a، b و کاروتنوئید کل کاهش یافتند. میزان پرولین، گلایسینبتائین، قندهای محلول، مواد فنلی کل، نشت یونی، مالوندیآلدئید و پراکسیدهیدروژن با افزایش سطوح شوری افزایش یافتند. طبق نتایج بدست آمده، کاربرد سدیم نیتروپروساید بخصوص غلظت یک میلیمولار در شرایط تنش شوری باعث افزایش محتوای نسبی آب برگ، میزان رنگیزههای فتوسنتزی، مواد فنلی کل، پرولین، گلایسینبتائین، قندهای محلول و همچنین کاهش میزان نشت یونی، مالوندیآلدئید و پراکسیدهیدروژن در ارقام و پایههای انگور مورد بررسی گردید. تیمار سدیم نیتروپروساید روی ارقام بیدانه سفید و یاقوتی بیشتر از پایهها تاثیر گذاشت. مطابق با نتایج، رقم بیدانه سفید حساس به شوری بود، در حالی که پایه 140Ru نسبت به ارقام بیدانه سفید، یاقوتی و پایه 1103P به شوری مقاومتر بود.