بررسی وضعیت اضطراب مادران باردار در سه ماهه سوم بارداری و عوامل مرتبط با آن در مراجعه کنندگان به بیمارستان های شهر بندرعباس در سال 1391

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

2 کارشناسی ارشد پرستاری کودکان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندرعباس، بندرعباس، ایران.

3 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2014.3574
چکیده

مقدمه: اضطراب، از شایع ‎ترین اختلالات روانی در طول بارداری به ‎ویژه در سه ماهه سوم بارداری می‎باشد و عوامل مختلفی در بروز این اختلال نقش دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت اضطراب مادران باردار در سه ماهه سوم بارداری و عوامل مرتبط با آن انجام شد. روش‎ کار: این مطالعه طولی در سال1391 بر روی 75 مادر باردار مراجعه کننده به درمانگاه زنان بیمارستان‎ های شهر بندرعباس جهت مراقبت ‎های معمول بارداری انجام شد. داده‎ ها از طریق پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر در سه نوبت (هفته‏ های 32-29، 36-33 و 42-37 بارداری) و پرسشنامه اطلاعات فردی گردآوری شد. تجزیه و تحلیل داده ‏ها با استفاده از نرم‎ افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون‏ های آنالیز واریانس، تی تست و آنالیز واریانس یک طرفه انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته‎ها: نتایج مطالعه نشان داد، حدود نیمی از مادران، دارای نمرات متوسط به بالای اضطراب آشکار (6/42%) و پنهان (3/45%) بودند. ولی بین میانگین اضطراب آشکار و پنهان مادران در سه نوبت اندازه‎گیری تفاوت معنی ‎دار‎ی مشاهده نشد (16/0=p، 107/0=p). همچنین ارتباط معنی‎ داری بین سن، تحصیلات مادر، وضعیت اشتغال، تعداد زایمان‎ ها و سقط، نوع بارداری و جنسیت نوزاد با اضطراب آشکار و پنهان آن‎ ها در سه ماهه سوم بارداری مشاهده نشد (05/0<p). نتیجه‎گیری: اضطراب مادران باردار در سه ماهه سوم بارداری در سطح بالایی است. بنابراین تدوین برنامه‎ های مربوط به ارزیابی سلامت روانی مادران در مراقبت‎ های دوران بارداری منطقی به نظر می رسد.

کلیدواژه‌ها