اثر تیمار پس از برداشت متیلجاسمونات بر بیان برخی ژنهای مسیر بیوسنتزی اتیلن و خواص کیفی میوه توتفرنگی
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22059/ijhs.2023.343066.2028چکیده
در این مطالعه از کاربرد متیلجاسمونات در 0، 10 و 100 میکرومول در لیتر به مدت 16 ساعت در دمای 20 درجه سلسیوس جهت به تاخیر انداختن پیری و حفظ کیفیت در میوههای توتفرنگی رقم سابروسا در طول دوره نگهداری در دمای 5/0 ± 3 درجه سلسیوس به مدت 12 روز استفاده گردید. میوههای تیمار شده با متیلجاسمونات سطح بالایی از اسیدیته کل و ویتامین ث را نشان دادند. همچنین سفتی این میوهها بعد از 12 روز نگهداری در مقایسه با شاهد بیشتر بود. بیشترین میزان فنل کل و آنتوسیانین کل در میوه های توتفرنگی تیمار شده با 100 میکرومولار متیلجاسمونات و بعد از 8 روز نگهداری مشاهده شد. تیمار متیلجاسمونات در مقایسه با شاهد کاهش معنیداری در افزایش پی اچ، پوسیدگی و مواد جامد محلول (p˂0/01) داشت. میزان بیان ژنهای 1-آمینوسیکلوپروپان 1- کربوکسیلیک اکسیداز (ACO) و 1- آمینوسیکلوپروپان 1- کربوکسیلیک سینتاز (ACS) در مسیر بیوسنتزی اتیلن در روز 8 نگهداری در میوههای تیمار شده با 10 و 100 میکرومولار متیلجاسمونات کمی افزایش نشان داد، اما پس از آن کاهش یافت. بیشترین میزان بیان ژنها در روز 8 نگهداری مربوط به تیمار 10 میکرومولار بود. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که متیلجاسمونات میتواند با تحریک مسیر بیوسنتزی اتیلن در حدی که فقط سیستم دفاعی و مکانیسمهای درگیر در افزایش تحمل تنش های زنده و غیر زنده را فعال کند و نیز با افزایش ترکیبات آنتیاکسیدانی، موجب حفظ کیفیت و عمر پس از برداشت میوه توتفرنگی رقم سابروسا در طول دوره نگهداری شود.