اثر تیمار پس از برداشت متیل‌‌جاسمونات بر بیان برخی ژن‌های مسیر بیوسنتزی اتیلن و خواص کیفی میوه توت‌فرنگی

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

2 گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران

3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

5 گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22059/ijhs.2023.343066.2028
چکیده

در این مطالعه از کاربرد متیل­جاسمونات در 0، 10 و 100 میکرومول در لیتر به مدت 16 ساعت در دمای 20 درجه سلسیوس جهت به تاخیر انداختن پیری و حفظ کیفیت در میوه­های توت­فرنگی رقم سابروسا در طول دوره نگهداری در دمای 5/0 ± 3 درجه سلسیوس به مدت 12 روز استفاده گردید. میوه­های تیمار شده با متیل­جاسمونات سطح بالایی از اسیدیته کل و ویتامین ث را نشان دادند. همچنین سفتی این میوه‌ها بعد از 12 روز نگهداری در مقایسه با شاهد بیشتر بود. بیشترین میزان فنل کل و آنتوسیانین کل در میوه ‌های توت‌فرنگی تیمار شده با 100 میکرومولار متیل‌جاسمونات و بعد از 8 روز نگهداری مشاهده شد. تیمار متیل­جاسمونات در مقایسه با شاهد کاهش معنی­داری در افزایش پی اچ، پوسیدگی و مواد جامد محلول (p˂0/01) داشت.  میزان بیان ژن‌های 1-آمینوسیکلوپروپان 1- کربوکسیلیک اکسیداز (ACO) و 1- آمینوسیکلوپروپان 1- کربوکسیلیک سینتاز (ACS)  در مسیر بیوسنتزی اتیلن در روز 8 نگهداری در میوه­های تیمار شده با 10 و 100 میکرومولار متیل­جاسمونات کمی افزایش نشان داد، اما پس از آن کاهش یافت. بیشترین میزان بیان ژن­ها در روز 8 نگهداری مربوط به تیمار 10 میکرومولار بود. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که متیل­جاسمونات می‌تواند با تحریک مسیر بیوسنتزی اتیلن در حدی که فقط سیستم دفاعی و مکانیسم‌های درگیر در افزایش تحمل تنش های زنده و غیر زنده را فعال کند و نیز با افزایش ترکیبات آنتی‌اکسیدانی، موجب حفظ کیفیت و عمر پس از برداشت میوه توت­فرنگی رقم سابروسا در طول دوره نگهداری شود.