بارداری سالم از دیدگاه طب سنتی ایران و مقایسه اجمالی آن با طب نوین
نویسندگان
1 استادیار گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استاد گروه طب سنتی، پژوهشگر طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3 دستیار طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
4 استادیار گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
5 دستیار طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
6 دستیار طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
7 استادیار گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
8 متخصص طب سنتی، تهران، ایران.
9 متخصص طب سنتی، تهران، ایران.
10 استادیار گروه طب سنتی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، مازندران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2014.3555چکیده
مقدمه: بهداشت مادران باردار، یکی از اساسیترین راههای حفظ سلامت جنین و مادر است. حکمای طب سنتی ایران تلاش اصلی خود را در زمینه حفظ سلامتی فرد و جامعه متمرکز کرده و دستورات ساده بهداشتی و دستورالعملهای کاربردی در دوران بارداری ارائه کرده اند که در این نوشتار، این دستورات جمعبندی و با مقالات و تحقیقات جدید مقایسه شدند. روش کار: در این مطالعه مروری و کتابخانهای، کتب مرجع و مهم طب سنتی و مقالات جدید مورد بررسی قرار گرفت و یافتههای دانشمندان طب نوین با یافتههای حکمای طب سنتی به طور اجمالی مقایسه شدند و تحقیقات جدید در مورد تغذیه، مقاربت، حمام و حالات روحی و روانی و سبک زندگی در دوران بارداری در پایگاه های Google scholar،PubMed ،Magiran ، SID، IranDoc و IranMedex بررسی شدند. یافتهها: از دیدگاه طب سنتی ایران، برای حفظ زندگی سالم و پیشگیری از بروز بیماری ها، رعایت اصولی ضروری است که از آنها تحت عنوان اصول شش گانه حفظ سلامت نام برده میشود که در مورد بهداشت آب و هوا، غذا، فعالیت بدنی متعادل، خواب و بیداری، حبس و دفع مواد از بدن و به خصوص بهداشت روانی، توصیههای کاربردی و دقیقی داده شده است. نتیجهگیری: با توجه به دقت نظر اندیشمندان طب سنتی ایران در مراقبتهای دوران بارداری، شاید امروزه بتوان در مباحث بهداشت بارداری و ایدهپردازیها و تحقیقات مربوط به این دوران از یافتههای حکما استفاده کرد و زیر بنای تحقیقات را بر گفتهها و تجربیات بزرگانی همچون ابوعلیسینا و رازی پایه گذاری کرد.
