تحلیل‌گفتمان فیلم‌های سینمایی در رابطه با دولت در سینمای ایران در سال‌های 1369-1358 ه.ش

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی رشته جامعه شناسی، گرایش جامعه شناسی سیاسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحدعلوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران.

2 استاد تمام گروه ارتباطات و تبلیغ، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران

3 استاد تمام گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران ، ایران

doi
10.22034/scs.2024.458221.1574
چکیده

شناخت مفهوم «دولت» به‌عنوان مهم‌ترین رکن نظام سیاسی، یکی از راهبردی‌ترین مسائل در پژوهش‌های سیاسی-اجتماعی به‌شمار می‌آید. رسانه‌های ارتباط جمعی منبع مهمی برای صورت‌بندی افکار عمومی در نسبت با نهاد دولت قلمداد می‌گردد. در این میان، «سینما» تأثیرگذارترین رسانه‌ای است که از یک‌سو توان جذب افکار و برانگیختن تصورات و اذهان مردم را دارد و از سوی دیگر شرایط اجتماعی حاکم و نقش دولت در هر دوره تاریخی را بازنمایی می‌کند. در همین راستا، پس از انقلاب اسلامی ایران، سینما به‌مثابه یک ابزار استراتژیک و محور سیاستگذاری‌های فرهنگی-رسانه‌ای، مورد توجه دولت‌ها قرارگرفته‌است. براین‌اساس، هدف پژوهش حاضر، نیل به تفسیر و تبیین گفتمانی از پدیده دولت در هنر-رسانه‌ی سینما است. سوال اصلی تحقیق آن است که با توجه به نقش مهم دولت در زندگی اجتماعی، این نهاد چگونه و در قالب چه گفتمان‌هایی در فیلم‌های سینمایی بازنمایی شده‌است؟ با به‌کارگیری روش «تحلیل‌گفتمان پدام» و نظریات گفتمان و بازنمایی، 16 فیلم مهم سیاسی-اجتماعی تولید‌شده در فاصله سال‌های 1358 تا 1369 مورد تحلیل قرار گرفته‌است. نتیجه حاصل از تحلیل‌گفتمان فیلم‌های مورد مطالعه نشان می‌دهد تقریباً تمامی فیلم‌های سیاسی سینمایی تولید‌شده در این سال‌ها به بازنمایی دولت اقتدارگرای پهلوی و نمایش ظلم‌وستم آن بر جامعه ایران پرداخته‌است و سینمای سیاسی ایران در دهه 60 تا پایان‌ جنگ تحمیلی، متأثر از فضای انقلابی آن زمان، با انتقاد از نظام سیاسی پیشین، دولت‌ را در قالب گفتمان "دولت اقتدارگرا" بازنمایی کرده‌است.