اثر منگنز، آهن و باکتریهای محرک رشد بر برخی ویژگیهای کمی و کیفی قارچ دکمهای (Agaricus bisporus)

نویسندگان

1 دکتری علوم و مهندسی خاک، مدیر تحقیقات و توسعه شرکت قارچ نگین فصل شهرکرد، چهارمحال بختیاری، ایران

2 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22059/ijhs.2023.350544.2070
چکیده

کشت و پرورش قارچ دکمه‌ای(Agaricus bisporus)  وابستگی شدیدی به افزودن مکمل‌های زیستی (نوع و فعالیت ریزجانداران موجود در بستر) و غیرزیستی به بستر کشت دارد. در این مطالعه اثرات منگنز و آهن به عنوان مکمل شیمیایی و باکتری‌های ازتوباکتر کروکوکوم، سودوموناس پوتیدا، آزوسپیریلوم لیپوفروم، باسیلوس سابتیلیس، انتروباکتر کلوآسه، مخلوط سیانوباکترها به عنوان مکمل‌های زیستی بر رشد و عملکرد قارچ خوراکی در دو آزمایش جداگانه و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج، اثر مثبت افزودن مکمل زیستی ازتوباکتر کروکوکوم (9/18 درصد) و سودوموناس پوتیدا (2/8 درصد) را بر عملکرد قارچ نسبت به شاهد(p≤0.05)  نشان داد. در بین باکتری‌های استفاده شده در تیمار زیستی، باکتری‌های ازتوباکتر کروکوکوم و سودوموناس پوتیدا تأثیر بیشتری نسبت به بقیه باکتری‌ها داشتند. اگرچه کاربرد تیمار شیمیایی (Mn +Fe)  در زمان آغاز برداشت و وزن قارچ برداشت شده در فلش اول تأثیر گذاشت، اما وزن کل قارچ تولید شده و عملکرد اختلاف معنی‌داری با شاهد نداشت. با این حال، میزان عملکرد قارچ خوراکی نسبت به شاهد، 2/11 درصد افزایش یافت. میزان تنفس میکروبی پایه در کمپوست مرحله خاکدهی و پس از آن در پسماند کمپوست قارچ (SMC)  در تیمار زیستی بیشتر از تیمار شاهد آن بود که نشان دهنده فعالیت میکروبی و تجزیه ترکیبات آلی کربنی بیشتر در طول دوره رشد قارچ خوراکی بود.