چرخه کرایوژنیکی جداسازی دی اکسید کربن از محصولات احتراقی نیروگاه‌های حرارتی

نویسندگان

1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک- تبدیل انرژی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)

2 استادیار گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) *قزوین، کدپستی 96818-34148، m.mafi@eng.ikiu.ac.ir

doi
چکیده

پیش­بینی­ها حاکی از این است که دمای کره زمین تا پایان قرن بیست و یکم حدود 4/1 الی 8/5 درجه سانتیگراد افزایش می­یابد. این گرمایش ناشی از تولید و انتشار گاز­های گلخانه­ای نظیر دی­اکسید کربن در جو زمین است. سهم دی­اکسید کربن در میان گازهای گلخانه­ای در گرمایش زمین، 55% تا 67% است و بخش نیروگاهی با سهم 24% در مقایسه با سایر بخش­های صنعتی و ساختمانی، پیشتاز صنایع آلاینده می­باشد. امروزه روش­های مختلف به منظور جمع­آوری و ذخیره­سازی دی­اکسید کربن و جلوگیری از انتشار آن در جو زمین، مطرح شده­اند. یکی از راه­کارهای مطرح شده در نیروگاه­های حرارتی مجاور با مخازن زیرزمینی نفت و گاز، جداسازی دی اکسید کربن از محصولات احتراقی دودکش و تزریق آن مخازن به منظور ذخیره­سازی بلند مدت در بسترهای زیرزمینی است. تزریق دی­اکسید کربن به این مخازن، سبب ازدیاد برداشت علی­الخصوص در بستر­های رو به اتمام خواهد شد. ، در این مقاله، چرخه کرایوژنیکی جداسازی و جمع­آوری دی اکسید کربن از محصولات احتراق در نیروگاه­های حرارتی معرفی می­شود. در روش پیشنهادی در این مقاله،   دی­اکسید کربن پس از جداسازی به مخازن زیرزمینی جهت افزایش برداشت تزریق می­شود. نتایج مدلسازی بیانگر این موضوع است که توان مصرفی این چرخه جداساز نسبت به توان تولیدی کل نیروگاه،­ حدود 2% می­باشد.