انواع گردشگری از منظر منابع دینی و توسعه حلال آن در جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه علامه طباطبائی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشجویی کارشناسی ارشد معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.22034/scs.2023.381239.1496چکیده
گردشگری در جهانکنونی به لحاظ ابعاد گوناگون دارای اهمیت بهسزایی بوده و مورد توجه دولتهای مختلف از جمله کشورهای اسلامی قرار گرفته است. طبقهبندی و تبیین صحیح تعریف و انواع گردشگری از دید اسلام، اهمیت زیادی در اتخاذ راهبردهای یک کشور اسلامی مانند ایران و همچنین در تصمیمگیری و هدف گردشگر از سفر دارد. در مطالعه حاضر، مسئله انواع گردشگری از منظر منابع اسلامی و دیدگاه دین اسلام در رابطه با هریک از آنها بهعنوان پیشنیازی برای توسعه گردشگری حلال مورد بررسی قرار گرفته است. این تحقیق از رویکرد استقرایی در ادله نقلی بهره میبرد و دارای ماهیتی تحلیلی و توصیفی است که به برخی از یافتهها و نتایج آن اشاره خواهد شد. دین مبین اسلام برای گردشگری که با اهداف عالی الهی و انسانی همراه باشد ارزش زیادی قائل است. همچنین طبقهبندی مفهوم گردشگری که باتوجهبه دستورات اسلامی احصا گردیده عبارتاند از: گردشگری فرهنگی، علمی، تجاری، تفریحی، مذهبی ـ زیارتی و سلامت (درمانی). هریک موارد مذکور باید در سیاستهای توسعه گردشگری حلال بهمثابه پشتوانه رونق برند گردشگری حلال کشور مورد توجه قرار گیرد. چراکه طبقهبندی دستورات اسلامی یکی از پیشنیازهای اتخاذ سیاست صحیح در رابطه با توسعه گردشگری حلال است. درهمینراستا در جهت توسعه حلال گردشگری فرهنگی ایجاد تورهای با هدف عمق بخشی به مبانی اعتقادی مناسب است. در خصوص گردشگری علمی نیز برگزاری دورههای عملی برای دانشجویان جهت دستیابی به مرزهای علم ضرورت دارد. همچنین به جهت توسعه گردشگری زیارتی حذف روادید و توسعه زیرساختها و امکانات رفاهی مناسب، ضروری مینماید.