اثر سطوح مختلف سلنات و سلنیت سدیم بر برخی ویژگیهای رشدی و فیزیولوژیکی نعناع فلفلی (Mentha piperita L.)
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22059/ijhs.2023.344758.2039چکیده
سلنیوم یکی از عناصر مفید برای گیاهان است که علاوه بر تاثیرگذاری بر رشد گیاهان بهعنوان یک ماده اساسی برای سلامت انسان و حیوان نیز شناخته شده است. این تحقیق در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار بهصورت کشت بدون خاک در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. تیمارها شامل سطوح مختلف سلنات سدیم (4، 8، 12 میلیگرم بر لیتر) و سلنیت سدیم (4، 8، 12 میلیگرم بر لیتر)، بهترتیب معادل 02/0، 04/0، 06/0 مولار سلنات و سلنیت سدیم در محلول هوگلند، و تیمار شاهد (بدون کاربرد سلنیوم) بودند. براساس نتایج جدول تجزیه واریانس، اثر سلنات و سلنیت سدیم بر تمامی صفات مورد اندازهگیری معنیدار شد. نتایج نشان داد بیشترین وزن خشک اندام های هوایی و ریشه بهترتیب در تیمار 4 میلیگرم در لیتر سلنات و سلنیت سدیم مشاهده شد. محتوای نسبی آب برگ (6/6 درصد) و فعالیت آنزیم گایاکول پراکسیداز (02/29 درصد) در تیمار 4 میلیگرم در لیتر سلنات سدیم نسبت به شاهد افزایش یافت. تیمار 12 میلیگرم در لیتر سلنیت و سلنات سدیم باعث افزایش درصد نشت یونی، غلظت مالوندیآلدئید و پراکسید هیدروژن گردید. با توجه به نتایج بدست آمده، تیمار 4 میلیگرم در لیتر سلنات و سلنیت سدیم جهت افزایش رشد و بهبود برخی ویژگیهای فیزیولوژیکی در گیاه نعناع فلفلی توصیه میشود.