بررسی ساختار جمعیت و شناسایی نواحی تحت انتخاب در ژنگان اسبهای کرد و عرب ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
2 دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 استاد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
4 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
doi
10.22059/ijas.2017.245215.653580چکیده
اسب عرب از قدیمیترین نژادهای اسب جهان است. این نژاد عملکرد بسیار خوبی در مسابقات استقامتی و بهطورکلی عملکرد ورزشی داشته و در تشکیل برخی نژادهای مهم جهان نقش داشته است. در مقابل، اسب کرد که بیشتر در زمینهای ناهموار و مناطق کوهستانی زندگی میکند، مناسب سواری در مناطق کوهستانی و مسابقات چوگان است. برای بررسی ساختار جمعیت و شناسایی قطعههای کروموزمی تحت انتخاب در این دو جمعیت، از 38 اسب عرب و 58 اسب کرد نمونۀ خون و مو گرفته شد. نمونهها پس از استخراج DNA، توسط 670K Axiom Equine Genotyping Array تعیین نژادگان (ژنوتیپ) شدند. تحلیل مؤلفههای اصلی (PCA) روی دادههای بهدستآمده از تعیین نژادگان انجام شد؛ سپس آمارۀ Fst برای هر SNP محاسبه و برای جلوگیری از اثر تنوع تصادفی ذاتی Fst محاسبهشده برای تک SNP، آنها در طول هر کروموزوم همگن شدند. نتایج بهدستآمده از تحلیل مؤلفههای اصلی این دو جمعیت نشان داد اسبهای عرب ایرانی نسبت به اسبهای کرد تنوع ژنتیکی بالاتری دارند. در این تحقیق، نشانههای انتخاب در شش جایگاه ژنگانی (ژنومی) شناسایی شد که بالاترین میزان آمارۀ Fst در کروموزم شماره 8 مشاهده شد. حاشیهنویسی جایگاههای تحت انتخاب منجر به شناسایی ژنهایی همانند ژنهای CaMKK2، ATP2A2 و MLXIP شد، که بهاحتمال با عملکرد در مسابقات استقامتی و بهطورکلی عملکرد ورزشی در اسبها مرتبط هستند و برای بررسیهای بیشتر پیشنهاد میشوند.