اثر تنش شوری بر برخی خصوصیات بیوشیمیایی سه واریتهکینوا
نویسندگان
1 گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد شیروان، شیروان، ایران
2 گروه مهندسی شیمی، دانشکده شیمی، دانشگاه آزاد قوچان، قوچان، ایران
3 گروه علوم پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران
4 گروه کشاورزی، مرکز تحقیقات یزد، یزد، ایران
5 گروه باغبانی دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد شیروان، شیروان، ایران
doi
10.22059/ijhs.2023.350720.2071چکیده
تنش شوری یکی از مهمترین عواملی است که کیفیت محصولات زراعی را تحت تاثیر قرار میدهد. به منظور مطالعه اثر شوری بر خصوصیات بیوشیمیایی برخی از واریتههای کینوا، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان یزد و سال زراعی 97-1396 در شرایط مزرعه انجام گردید. آبیاری با آب شور در سه سطح (شاهد، 10 و 17 دسی زیمنس بر متر) بهعنوان کرت اصلی و واریته در سه سطح (Nsrcqe، Nsrcqb و (Titcaca به عنوان کرت فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد آبیاری با آب شور 17 دسی زیمنس بر متر در مقایسه با شاهد سبب افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی DPPH (0/19) درصد)، فعالیت آنتی اکسیدانی دانه به روش احیای یون مس (0/25 درصد) فعالیت آنتی اکسیدانی به روش قدرت کاهندگی آهن (6/50 درصد) و پروتئین دانه (5/30 درصد)، فعالیت ضد التهابی (5/30 درصد) شد، در حالیکه محتوی ساپونین دانه (15 درصد) و نسبت سدیم به پتاسیم (6/73 درصدی) را کاهش داد. شوری منجر به افزایش محتوی کلروژنیک اسید، پاراکوماریک اسید، کوئرستین اسید و کامفر اسید در دانه گردید. واریته Nsrcqb بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی و ضد التهابی را در بین واریتههای مورد بررسی داشت که در اکثر صفات مورد مطالعه اختلاف آماری معنیداری با واریته Titcaca نشان داد. بر اساس نتایج به دست آمده، کشت واریته Nsrcqb و آبیاری با شوری 17 دسی زمینس بر متر میتواند سبب افزایش خصوصیات آنتی اکسیدانی و ضد التهابی کینوا شود.