تأثیر لتروزل خوراکی بر غلظت گونادوتروپین های پلاسما و برخی فراسنجه های بافت شناسی بیضه در خروس مادر گوشتی در 40 هفتگی
نویسندگان
1 دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشجوی دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 دانشجوی دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
5 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/ijas.2017.231769.653523چکیده
در این پژوهش تأثیر لتروزل خوراکی بر غلظت LH و FSH پلاسما و برخی فراسنجههای بافتشناسی بیضۀ خروسهای گلۀ مادر سویۀ راس 308 بررسی شد. بیست قطعه خروس با سن 40 هفته بهصورت تصادفی به چهار گروه یکسان تقسیم و در جایگاه (پن)های انفرادی توزیع شدند. تیمارهای آزمایشی شامل دزهای مختلف لتروزل (0 (L0)، 5/0 (L0.5)، 1 (L1) و 5/1 (L1.5) میلیگرم به ازای هر پرنده در روز) بوده که به مدت 12 هفته به پرندگان خورانده شد. خونگیری از پرندگان در هفتههای اول، سوم، پنجم، هفتم و نهم و نمونهبرداری از بافت بیضه در انتهای آزمایش (هفتۀ دوازدهم) انجام شد. بنا بر نتایج، میزان FSH و LH پلاسمای خون، قطر و ضخامت بافت پوششی (اپیتلیوم) لولۀ اسپرمساز و شمار یاختههای لایدیگ در گروههای تغذیهشده با لتروزل نسبت به شاهد بهطور معنیداری افزایش یافت و در بین گروههای آزمایشی نیز میزان FSH و LH به ترتیب در گروههای L1 (11/0±39/10 و 08/0±93/2) و L1.5 (2/0±5/9 و 08/0±17/3) بالاترین بود. شمار یاختههای اسپرماتوگونی در دو گروه L0.5 و L1 نسبت به شاهد بهصورت معنیداری بهبود یافت، اما شمار رگهای خونی تغییر معنیداری نداشت. بهطور خلاصه، تجویز خوراکی لتروزل (1 و 5/1 میلیگرم) توانست غلظت گونادوتروپینها و برخی فراسنجههای بافتشناسی بیضۀ خروسهای مادر گوشتی را بهبود دهد، اما برای تأیید این نتایج و تعمیم آنها به باروری نهایی خروسها به بررسیهای بیشتری نیاز است.