برآورد فراسنجههای ژنتیکی زندهمانی در بزغالههای کرکی راینی با استفاده از دو مدل خطی و ویبال
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 استادیار، بخش علوم دامی، دانشگاه جیرفت
3 استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22059/ijas.2017.237238.653542چکیده
در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ از رﻛﻮردﻫﺎی زﻧﺪهﻣﺎﻧﻲ شمار 3055 رأس بزغاله، ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮔﻠۀ اﻳﺴﺘﮕﺎه ﭘﺮورش و اﺻﻼح نژاد بز کرکی راینی واﻗﻊ در شهرستان بافت، گردآوریشده ﻃﻲ سالهای 1386-1372 استفاده شد.دادهها ﺑﺎ ﻣﺪلﻫﺎی ﺧﻄﻲ و ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻄﺮ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻊ وﻳﺒﺎل ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺷﺪﻧﺪ. اﻳﻦ ﻣﺪلﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ اﺛﺮگذاریهای عاملهای ﺛﺎﺑﺖ ﺳﺎل، ﻣﺎه ﺗﻮﻟﺪ، ﺟﻨﺲ، ﻧﻮع ﺗﻮﻟﺪ، ﺳﻦ ﻣﺎدر و ﻣﺘﻐﻴﺮ کمکی وزن ﺗﻮﻟﺪ بهصورت درﺟﻪ دوم و اﺛﺮگذاریهای ﺗﺼﺎدﻓﻲ ژﻧﺘﻴﻜﻲ اﻓﺰاﻳﺸﻲ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ، ژﻧﺘﻴﻜﻲ اﻓﺰاﻳﺸﻲ ﻣﺎدری، ﻣﺤﻴﻂ دائمی ﻣﺎدری و باقیمانده ﺑﻮدند. فراسنجهﻫﺎی ژﻧﺘﻴﻜﻲ از روش بیشینه درستنمایی محدودشده ﺑﺎ و ﺑﺪون اﺛﺮگذاریهای ﻣﺎدری و ﻣﺪل ﭘﺪری ﺑﺮآورد شد. وراﺛﺖﭘﺬﻳﺮی ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﻴﺰان زﻧﺪهﻣﺎﻧﻲ ناشی از ﻣﺪلﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﻄﻲ در ﺣﺪ ﭘﺎﻳﻴﻦ (01/0 تا 06/0) ﺑﺮآورد شد. وراﺛﺖﭘﺬﻳﺮیﻫﺎی ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ در ﻣﻘﻴﺎس ﻟﮕﺎرﻳﺘﻤﻲ، ﻣﻘﻴـﺎس اوﻟﻴﻪ و وراﺛﺖﭘﺬﻳﺮی مؤثر ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻄﺮ بهدستآمده از ﻣﺪل ﭘﺪری و دارای ﺗﺎﺑﻊ وﻳﺒﺎل در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ مدل خطی، ﺑﻴﺸﺘﺮ و در ﺣﺪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺗﺎ ﺑﺎﻻ (17/0 تا 70/0) ﺑﻮدﻧﺪ. ﺑﺮآوردﻫﺎی ﻣیانگین ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ عاملهای ﻣﺨﺘﻠﻒ ژﻧﺘﯿﮑﯽ و ﻏﯿﺮ ژﻧﺘﯿﮑﯽ ﺑﺮ زندهمانی تأثیرگذار اﺳﺖ. ﻟﺬا، ﺑﺮای ﺑﻬﺒﻮد اﯾﻦ ﺻﻔﺎت میبایست در ﮐﻨﺎر ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ مطلوب، اﺻﻼح ژﻧﺘﯿﮑﯽ نیز اﻧﺠﺎم ﮔﯿﺮد.