اثر تیمارهای مختلف بر میزان قهوهایشدن و ریز ازدیادی تعدادی از ارقام گیلاس (Prunus avium L.)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده کشاورزی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاداسلامی، بجنورد، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاداسلامی، بجنورد، ایران
3 دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
doi
10.22059/ijhs.2021.314166.1873چکیده
از آنجایی که گیلاس یکی از مهمترین محصولات باغی مناطق معتدله در کشور محسوب میشود، استفاده از ریز ازدیادی جهت تسریع در تکثیر آن ضروری است. این مطالعه به منظور بررسی تیمارهای کاهش قهوهای شدن و تاثیر نوع و غلظت تنظیم کنندههای رشد بر ریز ازدیادی در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی انجام شد. فاکتور اول، رقم در دو سطح (عدلی و تکدانه)، فاکتور دوم تیمار کاهش قهوهای شدن در چهار سطح (تاریکی، سرما، تاریکی و سرما و آنتی اکسیدان (100 میلیگرم در لیتر اسید آسکوربیک و 150 میلیگرم در لیتر اسید سیتریک)) و فاکتور سوم تنظیم کنندههای رشد شاخهزایی شامل BAP (صفر، 1 و 2 میلیگرم در لیتر) و IBA (صفر و 01/0 میلیگرم در لیتر) و تیمار NAA (صفر و 1 میلیگرم در لیتر) و IBA (صفر و 2 میلیگرم در لیتر) جهت ریشهزایی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که اختلاف معنیداری بین تیمارها وجود داشت. بیشترین و کمترین میزان قهوهای شدن به ترتیب در تیمار سرما و تیمار آنتی اکسیدان بود. بیشترین تعداد شاخساره در رقم تکدانه و عدلی به ترتیب با میانگین 6/5 و 5 ریز شاخه بود. بالاترین درصد ریشهزایی در رقم تکدانه 73/78 درصد و در رقم عدلی 4/69 درصد مشاهده گردید. بهطور کلی، محیط کشت MS حاوی 2 میلیگرم بر لیتر BAP و 01/0 میلیگرم در لیتر IBA در مرحله پرآوری و 2 میلیگرم بر لیتر IBA در مرحله ریشهزایی برای تکثیر درون شیشه ای رقم عدلی و تکدانه توصیه میشود.