فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش تاثیر روش­های مختلف کم­آبیاری بر عملکرد پرتقال طی سه سال در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها عبارت بودند از: (T 1 ) آبیاری بر اساس عرف باغدار، (T 2 ) آبیاری بر اساس نیاز آبی، (T 3 ) آبیاری به میزان 75 درصد نیاز آبی، (T 4 ) آبیاری به میزان 50 درصد نیاز آبی، (T 5 ) آبیاری به میزان 75 درصد نیاز آبی و به روش خشکی موضعی ریشه، (T 6 ) آبیاری به میزان 50 درصد نیاز آبی و به روش خشکی موضعی ریشه. نتایج نشان داد که در مورد پارامتر عملکرد میوه تیمار خشکی موضعی ریشه (T 5 ) اختلاف معنی­داری را از نظر آماری با تیمار آبیاری بر اساس نیاز آبی (T 2 ) نشان نداد و این در­حالی است که هر دو تیمار کم­آبیاری به شیوه معمول (T 3 و T 4 )، سبب کاهش معنی­دار عملکرد پرتقال به میزان 28 تا 34 درصد نسبت به تیمار T 2 گردیدند. در مورد پارامتر کارآیی مصرف آب تیمار T 6 با 3/9 کیلوگرم بر مترمکعب بیش­ترین مقدار را به خود اختصاص داد و بهترین تیمار شناخته شد. لازم به ذکر است که کم­ترین میزان کارآیی مصرف آب به میزان 8/4 کیلوگرم بر مترمکعب مربوط به تیمار T 1 بوده است. محاسبه ارزش حال خالص (NPV) تیمارها نشان می­دهد که تیمار T 2 از نظر اقتصادی بهترین تیمار است.