نقش گروه‌های مرجع و سرمایه‌ی فرهنگی در انگیزه‌ی تحرک اجتماعی دانشجویان

نویسندگان

1 دانشیار گروه جامعه شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری تخصصی رشته جامعه شناسی گروه های اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار گروه علوم اجتماعی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

4 دانشیار گروه جمعیت‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/scs.2023.396811.1445
چکیده

انگیزه‌ی تحرک اجتماعی از مباحث مهم علوم اجتماعی است که اثرات فراوانی در سطح خرد و کلان بر زندگی افراد دارد. هرچه امکان تحرک اجتماعی در جامعه‌ای بالاتر باشد آن جامعه می‌تواند توسعه‌یافتگی بیشتری را تجربه کند. در پژوهش حاضر نقش دو متغیر اثرگذار بر انگیزه‌ی تحرک اجتماعی شامل گروه‌های مرجع و سرمایه‌ی فرهنگی مورد بررسی قرار گرفته است. برای نیل به این هدف از تکنیک پژوهشی پیمایش استفاده شد و از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، ۳۸۱ نفر با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شد. به علت در دسترس نبودن ابزار سنجش معتبر برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه‌ی محقق‌ساخته استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامه‌های طراحی‌شده مورد بررسی قرار گرفته و تائید شد. نتایج حاصل از آزمون فرضیات نشان داد که متغیر گروه‌های مرجع شامل خودی و غیرخودی توانست ۲۱ درصد و متغیر سرمایه‌ی فرهنگی شامل سرمایه‌ی تجسم‌یافته، عینیت یافته و نهادینه‌شده ۳۰ درصد از واریانس انگیزه‌ی تحرک اجتماعی را پیش‌بینی کنند. عضویت در یک گروه می‌تواند به رفتارهای جدیدی منتج شود و فرد را به سمت تحرک اجتماعی رهنمون سازد. وقتی فرد سرمایه‌ی فرهنگی بالاتری دارد می‌تواند آن را به سرمایه‌های دیگر تبدیل کند. بنابراین سرمایه‌ی فرهنگی از عوامل تأثیرگذار بر تحرک اجتماعی است.