تأثیر رژیم‌های غذایی فیبری در تولک‌بری اجباری بر فعالیت میکروبی و تخمیر دستگاه گوارش و عملکرد مرغان تخم‌گذار

نویسندگان

1 محقق بخش علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قزوین

doi
10.22059/ijas.2017.141826.653414
چکیده

هدف از این آزمایش بررسی تأثیر استفاده از رژیم­های غذایی غیرفیبری و فیبری در مقایسه با روش رایج گرسنگی بر عملکرد و فعالیت میکروبی و تولید تخمیری دستگاه گوارش مرغان تخم‌گذار تولک برده شده بود. بدین منظور از 180 قطعه مرغ تخم‌گذار تجاری (های­لاین 36W) در قالب طرح کامل تصادفی با پنج تیمار، شش تکرار و شش پرنده در هر تکرار به مدت دوازده روز استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- شاهد (تغذیة جیرة تخم‌گذاری)، 2- محروم از خوراک (در حالت گرسنه)، 3- تغذیة جیرة تخم‌گذاری حاوی اکسید روی، 4- تغذیة جیرة تخم‌گذاری در سطح 10 درصد به همراه 90 درصد پودر یونجه و 5- تغذیة جیرة تخم‌گذاری در سطح 10 درصد به همراه 90 درصد کنجالة پالم بودند. تولید پرندگان در دورة پس از تولک، به مدت 12 هفته ثبت شد. نتایج نشان داد،در انتهای دورة تولک جمعیت باکتری‌های لاکتوباسیلوس و اشریشیاکلی محتویات رودة کور (سکوم) به ترتیب در پرنده­های تغذیه‌شده با تیمار حاوی کنجالة پالم و تیمار محروم از خوراک به‌طور معنی­داری بالاتر از دیگر تیمارها بود (05/0P<)؛ همچنین غلظت کل اسیدهای چرب فرار رودة کور در تیمار حاوی پودر یونجه به‌طور معنی­داری بیش از دیگر تیمارهای آزمایشی بود (05/0P<). میانگین تودة تخم‌مرغ تولیدی نیز به‌طور معنی­داری در تیمارهای تغذیه­ای بالاتر از گروه شاهد و گرسنه بود (05/0P<). نتایج به‌دست‌آمده از این آزمایش نشان داد، جیره­های غذایی حاوی فیبر در مقایسه با رژیم غیر فیبری و رژیم گرسنگی سبب افزایش جمعیت باکتری­های سودمند و تولیدهای تخمیری رودة کور گشته و تأثیر مطلوبی بر تولید پس از تولک داشت.