ارائه الگویی برای ارتقای فرهنگ برنامه ریزی درسی آموزش عالی ایران با رویکرد مبتنی بر داده بنیاد

نویسندگان

1 دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی

3 دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی

4 دانشجوی دکتری رشته برنامه‌ریزی درسی دانشگاه شهید بهشتی

doi
چکیده

مشارکت در تدوین برنامه درسی و ارتقای فرهنگ برنامه ­ریزی درسی به ارتقای کارآمدی و اثربخشی برنامه درسی کمک می­ کند. با وجود این، به نظر می­ رسد متولیان آموزش ­عالی درک و باور درستی از فرهنگ برنامه ­ریزی درسی در دانشگاهها ندارند. هدف این پژوهش تدوین الگوی مفهومی ارتقای فرهنگ برنامه­ ریزی درسی آموزش عالی بود. این پژوهش از نوع پژوهشهای کیفی بود و با استفاده از رویکرد مبتنی بر داده انجام شد . جامعه آماری کلیه متخصصان در حوزه سیاستگذاری یا دارای سوابق اجرایی در آموزش عالی و متخصصان برنامه درسی آموزش عالی بودند. در پژوهش حاضر با استفاده از طرح کیفی و نمونه­ گیری هدفمند، مصاحبه عمیق با 29 نفر از متخصصان و صاحبنظران حوزه آموزش عالی صورت گرفت. به ­منظور تعیین روایی داده‌های کیفی از روش چک کردن اعضا استفاده شد. یافته ­ها نشان داد که مقوله محوری مطالعه حاضر ارتقای الگوی فرهنگ برنامه ­ریزی درسی آموزش عالی بود که در سه بعد دانش برنامه ­ریزی درسی، دغدغه برای برنامه ­ریزی درسی و عمل به برنامه­ ریزی درسی تحلیل و با توجه به شرایط علّی، شرایط زمینه­ ای و شرایط میانجی راهبردهایی تدوین و مدل نهایی بر اساس آن ارائه شد.